Κατηγορία

Δημοφιλείς Αναρτήσεις

1 Αναμόρφωση
Hirudotherapy για οστεοχονδρωσία της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης: θεραπεία με βδέλλες
2 ΚΑΡΠΟΣ του ΧΕΡΙΟΥ
Πόνος στις αρθρώσεις των χεριών: φάρμακα, φυσιοθεραπεία, εναλλακτική θεραπεία
3 Αναμόρφωση
Πώς να αντιμετωπίσετε μια κακή ευθυγράμμιση των οσφυϊκών σπονδύλων
Image
Κύριος // Αναμόρφωση

Αρθρίτιδα: τι είναι αυτό; Αιτίες, συμπτώματα, θεραπεία, πρόληψη


Η αρθρίτιδα είναι μια γενικευμένη έννοια όλων των αρθρώσεων των αρθρώσεων. Μπορεί να είναι τόσο μια υποκείμενη ασθένεια όσο και μια δευτερεύουσα επιπλοκή ορισμένων παθήσεων. Η περίπλοκη διάγνωση και η μακροχρόνια θεραπεία καθιστούν την αρθρίτιδα των αρθρώσεων μία από τις πιο σοβαρές ασθένειες. Παρ 'όλα αυτά, ένα μεγάλο ποσοστό αυτών που θεραπεύονται επιτρέπει στους γιατρούς να δώσουν ευνοϊκή πρόγνωση..

Κάθε έκτο άρρωστο άτομο γίνεται ανάπηρο. Εν τω μεταξύ, η ασθένεια μπορεί εύκολα να προληφθεί και η έγκαιρη διάγνωση εγγυάται μια πλήρη θεραπεία. Κάποιος πρέπει μόνο να επανεξετάσει τον τρόπο ζωής σας και να μην αγνοήσει τα ανησυχητικά συμπτώματα..

Ποικιλίες αρθρίτιδας

Η εξάσκηση των ρευματολόγων και των ορθοπεδικών στη δουλειά τους χρησιμοποιεί ταυτόχρονα πολλές ταξινομήσεις φλεγμονωδών αρθρώσεων των αρθρώσεων. Ωστόσο, η πιο εκτεταμένη είναι η ταξινόμηση, που εν μέρει προβλέπει τις αιτίες της νόσου. Σύμφωνα με την οποία, η αρθρίτιδα χωρίζεται σε κύρια και πλευρικά (επιπλοκές άλλων ασθενειών).

Ο όρος «αρθρίτιδα», που εισήχθη από τον Ιπποκράτη, χρησιμοποιήθηκε στους επόμενους αιώνες για να αναφερθεί σε οποιαδήποτε κοινή παθολογία. Από τα τέλη του 15ου αιώνα, τα επιστημονικά ιατρικά φωτιστικά άρχισαν σταδιακά να απομονώνουν μεμονωμένες μορφές της νόσου..

Έτσι, ο Μπάου ξεχώρισε τους ρευματισμούς μεταξύ της αρθρίτιδας. Στις αρχές του 17ου αιώνα, ο Sidengam περιέγραψε την ουρική αρθρίτιδα και τη ρευματοειδή αρθρίτιδα ως ξεχωριστές μορφές. Αρκετές δεκαετίες αργότερα, η μολυσματική ειδική αρθρίτιδα συνδυάστηκε από τον Bouchard με το γενικό όνομα "μολυσματικός ψευδο-ρευματισμός". Τον 19ο αιώνα, ο Müller έκανε την πρώτη προσπάθεια να ταξινομήσει την κοινή παθολογία. Διακρίνει σαφώς μεταξύ φλεγμονωδών παθήσεων των αρθρώσεων (αρθρίτιδα) από δυστροφική (αρθροπάθεια). Αυτή η διαίρεση διατηρεί τη σημασία της στο παρόν..

Πρωτεύουσες φόρμες

  • Οστεοαρθρίτιδα - ο ιστός του χόνδρου των αρθρώσεων επηρεάζεται, με αποτέλεσμα την πλήρη παραμόρφωση.
  • Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια διαταραχή του συνδετικού ιστού που προσβάλλει τις μικρές αρθρώσεις.
  • Σηπτική αρθρίτιδα (μολυσματική) - Μυκητιακή ή βακτηριακή λοίμωξη επηρεάζει μεγάλες αρθρώσεις όπως το γόνατο ή το ισχίο. Στη συνέχεια, όλες οι αρθρώσεις εμπλέκονται στη φλεγμονώδη διαδικασία..
  • Η ουρική αρθρίτιδα είναι μια μεταβολική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από συσσώρευση αλάτων ουρικού οξέος. Ένα κομμάτι κοντά στον αντίχειρα είναι μια εκδήλωση αυτού του τύπου αρθρίτιδας..
  • Η νόσος του Still, μια μορφή ρευματοειδούς αρθρίτιδας, είναι πολύ δύσκολο να διαγνωστεί. Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, παρατηρείται σε παιδιά κάτω των 16 ετών.
  • Η σπονδυλίτιδα είναι μια λοίμωξη στους σπονδύλους που εμφανίζεται κυρίως λόγω βακτηρίων. Υπάρχουν διάφορες μορφές της νόσου - οστεομυελίτιδα της σπονδυλικής στήλης και φυματιώδης σπονδυλίτιδα..

Αρθρίτιδα, η οποία αποτελεί επιπλοκή άλλων ασθενειών

Μια ξεχωριστή διάγνωση απαιτεί αρθρίτιδα των αρθρώσεων, η οποία αναπτύσσεται δευτερευόντως σε άλλες ασθένειες, επειδή σε αυτήν την περίπτωση είναι τα συμπτώματά τους που έρχονται στο προσκήνιο.

Για παράδειγμα, για τον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, εκτός από βλάβες μικρών αρθρώσεων, ο πυρετός και το σύμπτωμα "πεταλούδας" είναι χαρακτηριστικά: ερυθρότητα του δέρματος του προσώπου στα μάγουλα και τη μύτη, που μοιάζει με φτερά πεταλούδας.

  • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος - μια ασθένεια του συνδετικού ιστού και των παραγώγων του.
  • Purpura - αιμορραγίες τριχοειδών μικρών κηλίδων στο δέρμα, κάτω από το δέρμα ή στους βλεννογόνους.
  • Ψωριασική αρθρίτιδα - μια χρόνια προοδευτική ασθένεια των αρθρώσεων που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της ψωρίασης.
  • Η αντιδραστική αρθρίτιδα είναι μια φλεγμονώδης ασθένεια με βλάβη στις αρθρώσεις που αναπτύσσεται μετά τη μεταφορά ορισμένων λοιμώξεων (ουρογεννητικός, εντερικός, ρινοφαρυγγικός).
  • Η αιμοχρωμάτωση είναι μια κληρονομική, γενετικά καθορισμένη ασθένεια, που εκδηλώνεται από παραβίαση του μεταβολισμού του σιδήρου με τη συσσώρευσή του σε ιστούς και όργανα.
  • Ηπατίτιδα - μια φλεγμονώδης νόσος του ήπατος, συνήθως ιικής προέλευσης, που συχνά περιλαμβάνει τις αρθρώσεις.
  • Κοκκιωμάτωση - φλεγμονή που χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό κοκκιωμάτων (οζιδίων) που προκύπτει από τον μετασχηματισμό κυττάρων ικανών για φαγοκυττάρωση.
  • Η μπορρελίωση είναι η πιο κοινή ασθένεια που προκαλείται από κρότωνες στο Βόρειο Ημισφαίριο. Τα βακτήρια μεταδίδονται στους ανθρώπους από το δάγκωμα των μολυσμένων κροτώνων. Το μυοσκελετικό σύστημα επηρεάζεται κυρίως.

Η ακριβής ταξινόμηση διευκολύνει σημαντικά τη σωστή διάγνωση και περαιτέρω θεραπεία.

Αιτίες της νόσου

Η αρθρίτιδα είναι μια πολύπλοκη και ποικίλη ασθένεια. Η ανάπτυξή του οφείλεται σε πολλούς λόγους. Στην ιατρική ταξινόμηση, είναι συνηθισμένο να διακρίνονται διάφορες κύριες ομάδες:

  1. Λοιμώδη προβοκάτορα - η παρουσία ιογενών και βακτηριακών ασθενειών.
  2. Τραυματικοί λόγοι - η κατεστραμμένη άρθρωση δεν αποκαταστάθηκε πλήρως, η οποία αργότερα προκάλεσε φλεγμονώδη διαδικασία.
  3. Ανοσολογικοί παράγοντες - ανθυγιεινή διατροφή, έλλειψη βιταμινών, κακές συνήθειες, συμπεριλαμβανομένης της κατάχρησης ποτών με καφεΐνη, αυξάνουν τον κίνδυνο ασθένειας.
  4. Γενετική προδιάθεση. Η ασθένεια μπορεί να κληρονομηθεί. Εάν στον κύκλο στενών συγγενών υπάρχουν εκείνοι που πάσχουν από φλεγμονή στις αρθρώσεις, τότε αυξάνονται οι πιθανότητες να αρρωστήσετε.

Ένα πολύ ευρύ φάσμα ανθρώπων κινδυνεύει. Εκτός από τους προφανείς λόγους, υπάρχουν περιστάσεις που δίνουν ισχυρή ώθηση στην ασθένεια:

  • Θηλυκός. Οι στατιστικές δείχνουν ότι οι γυναίκες είναι πολύ πιο πιθανό από τους άνδρες να ζητήσουν βοήθεια από ρευματολόγους. Υπάρχει μια απολύτως λογική εξήγηση για αυτό. Η φυσική αλλά δύσκολη διαδικασία της εγκυμοσύνης και του τοκετού στερεί από το σώμα πολλές ευεργετικές βιταμίνες και μέταλλα. Η μεταφορά ενός παιδιού είναι ένα αυξημένο φορτίο σε ολόκληρο το μυοσκελετικό σύστημα και πιθανές επιπλοκές με τη μορφή αρθριτικών ασθενειών.
  • Χρόνιες ασθένειες.
  • Κατάγματα, διάστρεμμα, εξάρθρωση και άλλοι τραυματισμοί.
  • Χειρουργική υπό γενική αναισθησία.
  • Οποιοσδήποτε τύπος αλλεργίας.
  • Επιπλοκές από τον εμβολιασμό.
  • Άλλες ασθένειες των αρθρώσεων. Για παράδειγμα, η αρθροπάθεια, η θυλακίτιδα, η κύστη του Bequeir δίνουν σχεδόν πάντα επιπλοκές.
  • Προχωρημένη ηλικία. Με την πάροδο του χρόνου, οι αρθρώσεις τείνουν να φθαρούν αν δεν λάβετε ένα σύνολο μέτρων.

Συνοψίζοντας, μπορεί να υποστηριχθεί ότι οποιοσδήποτε μπορεί να διατρέχει κίνδυνο, συμπεριλαμβανομένων των μικρών παιδιών..

Συμπτώματα

Ο κύριος δείκτης της νόσου είναι ο πόνος σε μία ή περισσότερες αρθρώσεις. Πολλοί άνθρωποι δεν το παίρνουν στα σοβαρά. Η βραχυπρόθεσμη δυσφορία δεν προκαλεί μεγάλη αναστάτωση. Τα δυσάρεστα συμπτώματα ανακουφίζονται γρήγορα με μασάζ ή απλά αναλγητικά.

Με την πάροδο του χρόνου, γίνεται πιο δύσκολο να αγνοήσουμε τα συμπτώματα. Ο πόνος εντείνεται, αποκτά κυματιστό χαρακτήρα. Όταν οδηγείτε και τη νύχτα, η ασθένεια επιδεινώνεται.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, εμφανίζονται εμφανή συμπτώματα:

  • Πρωινή δυσκαμψία;
  • Πρήξιμο, που συνοδεύεται από ερυθρότητα του δέρματος.
  • Αυξημένη θερμοκρασία στην περιοχή της φλεγμονής.
  • Περιορισμός της κινητικότητας λόγω σοβαρού πόνου.
  • Παραμόρφωση των αρθρώσεων που είναι ορατές με γυμνό μάτι.

Τα συμπτώματα διαφέρουν από είδος σε είδος. Χρησιμοποιώντας τις πιο συχνές ασθένειες ως παράδειγμα, μπορείτε να δημιουργήσετε μια γενική εικόνα των συμπτωμάτων:

  1. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα χαρακτηρίζεται από συμμετρική βλάβη στις αρθρώσεις, εμφανείς οζίδια εμφανίζονται στην πτυχή. Μια επιδείνωση της νόσου παρατηρείται νωρίς το πρωί, έως το δεύτερο μισό της ημέρας, τα συμπτώματα σχεδόν εξαφανίζονται. Εάν η ασθένεια βρίσκεται σε οξεία φάση, ο ασθενής έχει σοβαρό πυρετό, τα άκρα γίνονται μούδιασμα, όταν εισπνέει, εμφανίζεται έντονος πόνος, οι λεμφαδένες μεγαλώνουν, η αναλαμπή συνοδεύεται από έντονο πόνο.
  2. Αντιδραστική αρθρίτιδα - στο πλαίσιο των γενικών συμπτωμάτων, υπάρχει φλεγμονή του ουροποιητικού συστήματος, εμφάνιση κυστίτιδας, ουρηθρίτιδα. Αυξήθηκε το σχίσιμο, κράμπες στα μάτια, επιπλοκές με τη μορφή επιπεφυκίτιδας.
  3. Λοιμώδη - ρίγη, πυρετός, σοβαροί πονοκέφαλοι, γενική αδυναμία, πρήξιμο ιστού στις περιοχές των προσβεβλημένων αρθρώσεων. Ο τύπος της λοίμωξης που προκάλεσε την ασθένεια καθορίζεται χρησιμοποιώντας δοκιμές.
  4. Gouty - οι αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών είναι πολύ πρησμένοι. Οι πρώτες αρθρώσεις των μεγάλων ποδιών συχνά επηρεάζονται. Όμως, η ουρική αρθρίτιδα μπορεί να εμφανιστεί στους αγκώνες, τα γόνατα και τα δάχτυλα. Τα σημεία φλεγμονής γίνονται κόκκινα. Σύνδρομο πόνου κράμπας - από πολύ ισχυρό, συστροφή, αδύναμο, εξάπλωση.
  5. Ψωριασική - οι μικρές αρθρώσεις των ποδιών και των χεριών αυξάνονται σε μέγεθος, προκαλώντας γενικό πρήξιμο των άκρων. Δεν είναι συμμετρικό, σε αντίθεση με το ρευματοειδές. Το δέρμα των προσβεβλημένων δακτύλων παίρνει μια μοβ κυανοτική απόχρωση, όπως μετά από ένα χτύπημα. Πλήρης ή μερική έλλειψη κινητικότητας. Ο πόνος είναι πολύ σοβαρός. Είναι αδύνατο να κάνουμε χωρίς να παίρνουμε ισχυρά αναισθητικά.
  6. Οστεοαρθρίτιδα - τα συμπτώματα εμφανίζονται αργά, σταδιακά, καθώς η ασθένεια εξελίσσεται. Το πρώτο προειδοποιητικό σημάδι είναι το σπάσιμο των άκρων και της σπονδυλικής στήλης. Ανάλογα με τη μορφή του ρεύματος, μπορεί να βρίσκεται στο στάδιο της παλινδρόμησης για πολλά χρόνια. Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο με μικρά συμπτώματα με μεγάλη κλίμακα της βλάβης.
  7. Τραυματική - η φλεγμονώδης διαδικασία γίνεται αισθητή από την εμφάνιση μιας κρίσης στις κατεστραμμένες αρθρώσεις, όπως στην οστεοαρθρίτιδα. Ο πόνος και το πρήξιμο μπορεί να μην εμφανιστούν σύντομα. Επομένως, μην αγνοείτε τα κύρια σημάδια..

Διαγνωστικά

Ο μεγάλος αριθμός αιτιών και συμπτωμάτων καθιστά δύσκολη τη διάγνωση της αρθρίτιδας των αρθρώσεων. Μόνο ένας έμπειρος και εξειδικευμένος γιατρός θα είναι σε θέση να συλλέξει όλα τα συστατικά της νόσου σε μία μόνο εικόνα. Ενώ οι κοινοί τύποι μπορούν να διαγνωστούν αρκετά γρήγορα, είναι δύσκολο να εντοπιστούν σπάνιοι τύποι που προκαλούνται από άλλες χρόνιες παθολογίες. Για παράδειγμα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα των αρθρώσεων, μέχρι τώρα παραμένει ένα μυστήριο για τους ρευματολόγους - οι λόγοι για την εμφάνιση δεν τεκμηριώνονται επαρκώς.

Για να συνταγογραφηθεί μια αποτελεσματική πορεία θεραπείας, η τελική διάγνωση γίνεται μαζί με μια ένδειξη των υποκείμενων αιτίων..

Γι 'αυτό, εκτελείται ένα ευρύ φάσμα ιατρικών μέτρων:

  • Συλλέγεται ένα πλήρες ιατρικό ιστορικό.
  • Πραγματοποιούνται εργαστηριακές εξετάσεις (γενική βιοχημεία αίματος, προσδιορισμός επιπέδου σακχάρου, μελέτη PCR, ούρηση κ.λπ.).
  • Εξαιρούνται μολυσματικές, αλλεργικές, τραυματικές, βακτηριακές και άλλες συνδέσεις, έως ότου προκληθούν.
  • Έρευνα με χρήση διαγνωστικού εξοπλισμού - ακτινογραφία, υπερηχογράφημα, μαγνητική τομογραφία.
  • Βιοψία αρθρικού υγρού που γεμίζει την κοιλότητα της άρθρωσης.
  • Αρθροσκόπηση. Ένας πιο σύγχρονος τρόπος εξέτασης αρθρώσεων και συλλογής αρθρικού υγρού. Η μέθοδος παρέχει ακριβή δεδομένα και, κατά κανόνα, δεν απαιτεί επαναλαμβανόμενες διαδικασίες.
  • Συντάσσεται μια πλήρης κλινική εικόνα της νόσου.

Όλα τα διαδοχικά διαγνωστικά βήματα είναι εξαιρετικά σημαντικά για τον προσδιορισμό της νόσου των αρθρώσεων. Οι σύνθετες μελέτες υλικού δεν αποκλείουν, αλλά αλληλοσυμπληρώνονται.

Όπως σημειώθηκε παραπάνω, η σωστή διάγνωση είναι δύσκολο έργο. Επομένως, δεν μπορείτε να αγνοήσετε ή να αντικαταστήσετε διαγνωστικές μεθόδους. Η θεραπεία και η περαιτέρω πρόγνωση της νόσου εξαρτώνται πλήρως από αυτό..

Θεραπεία αρθρίτιδας

Η θεραπεία της αρθρίτιδας λαμβάνει χώρα σε διάφορα στάδια. Σε καθένα από αυτά, πριν από τη θεραπεία, καθορίζονται οι στόχοι και οι στόχοι που πραγματοποιούνται χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες τεχνικές. Εάν στα αρχικά στάδια συντηρητικά, χρησιμοποιούνται τυπικά σχήματα, τότε στα επόμενα στάδια έχει ήδη υποδειχθεί χειρουργική επέμβαση, μέχρι την αφαίρεση των προσβεβλημένων αρθρώσεων.

Οι στόχοι οποιασδήποτε θεραπείας είναι οι ίδιοι:

  • Ανακουφίστε το σύνδρομο πόνου.
  • Σταματήστε την πρόοδο της νόσου.
  • Επαναφορά απόδοσης αρθρώσεων
  • Εξαλείψτε πιθανές επιπλοκές.

Για να επιτύχετε αποτελέσματα, εφαρμόστε:

  • Φαρμακευτική θεραπεία. Πρώτα απ 'όλα, στοχεύει στην ανακούφιση του βασανιστικού πόνου και στην επανάληψη ενός φυσιολογικού τρόπου ζωής - ύπνου, εργασίας, κίνησης και καθημερινών δραστηριοτήτων. Συνταγογραφούνται αντιφλεγμονώδη και αναλγητικά φάρμακα (για παράδειγμα, Diclofenac, Baralgin, Ketorol), τα οποία δεν θα είναι σε θέση να θεραπεύσουν την ασθένεια, αλλά θα εξαλείψουν το σύνδρομο πόνου. Chondroprotectors που είναι σε θέση να αποκαταστήσουν τον ιστό του χόνδρου. Αντιβιοτικά διαφορετικού φάσματος δράσης για την ανακούφιση από σοβαρή φλεγμονή και απόστημα.
  • Δραστηριότητες φυσικοθεραπείας. Περιλαμβάνουν υπεριώδη ακτινοβολία, ηλεκτροφόρηση με αναισθητικούς παράγοντες, φωνοφόρηση, μασάζ, θεραπεία με λάσπη, προθέρμανση, περιτυλίγματα, υδρομασάζ, θεραπευτικά λουτρά. Μετά από μια εβδομάδα, η κατάσταση του ασθενούς βελτιώνεται σημαντικά. Σε συνδυασμό με τη θεραπεία με φάρμακα, οποιοσδήποτε τύπος αρθρίτιδας γίνεται πρακτικά ασυμπτωματικός. Η ποιότητα ζωής του ασθενούς βελτιώνεται και μπορεί ήδη να ξεκινήσει καθημερινά καθήκοντα.
  • Ασκήσεις φυσικοθεραπείας και ισορροπημένη διατροφή. Η θεραπεία της αρθρίτιδας απαιτεί πλήρη αναθεώρηση της διατροφής. Απαιτείται μεγάλη ποσότητα φρέσκων λαχανικών και φρούτων στη διατροφή, το λιπαρό κρέας αντικαθίσταται με ψάρι και θαλασσινά, τηγανητά, αλμυρά, πικάντικα πιάτα και αποκλείονται εντελώς όλα τα είδη καρυκευμάτων. Όλα τα τρόφιμα μαγειρεύονται και μαγειρεύονται χωρίς να προσθέτουν λάδι. Η διατροφή θα διασφαλίσει την παροχή βασικών ανόργανων συστατικών και βιταμινών στον οργανισμό και, ειδικότερα, στις προσβεβλημένες αρθρώσεις.

Η σωματική δραστηριότητα υπόκειται επίσης σε προσαρμογή. Μια κατάσταση ανάπαυσης και σταθερής ανάπαυσης στο κρεβάτι θα επιδεινώσει μόνο την κατάσταση του ασθενούς. Ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου, η θεραπεία άσκησης συνταγογραφείται ξεχωριστά από τον θεράποντα ιατρό. Το συγκρότημα πρέπει να εκτελείται τακτικά, χωρίς κενά, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις ιατρικές συστάσεις.

Για παράδειγμα, υπάρχουν πολλές ασκήσεις για την αρθρίτιδα στον αστράγαλο:

  • ομαλή κύλιση από το δάκτυλο στο τακούνι.
  • περπατώντας στο εσωτερικό του ποδιού.
  • άλμα στα δάχτυλα των ποδιών;
  • περπατώντας στα τακούνια
  • σε καθιστή θέση, τραβώντας τα δάχτυλα των ποδιών σας προς εσάς.

Για σοβαρές περιπτώσεις, πολλές ασκήσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν σε νερό, όπου το φορτίο μειώνεται και η άσκηση είναι πιο άνετη. Επίσης φαίνεται η χρήση ποδηλάτου γυμναστικής.

Η θεραπεία μασάζ ανακουφίζει την ένταση και το πρήξιμο των αρθρώσεων. Περιλαμβάνεται απαραίτητα στη γενική διαδικασία θεραπείας της αρθρίτιδας. Μια επίσκεψη σε ένα κέντρο σπα θα σας βοηθήσει να επιτύχετε τα μέγιστα αποτελέσματα.

Σε κάθε περίπτωση, όλα τα θεραπευτικά μέτρα, οι ασκήσεις φυσικής θεραπείας και τα φάρμακα συνταγογραφούνται μόνο από τον θεράποντα ιατρό, με βάση τη διάγνωση.

Παραδοσιακές μέθοδοι για τη θεραπεία της αρθρίτιδας

Για την καταπολέμηση της νόσου, όλες οι μέθοδοι είναι καλές. Η παραδοσιακή ιατρική προσφέρει πολλές συνταγές που έχουν δοκιμαστεί σε ένα άτομο. Τα πιο δημοφιλή είναι:

Κωνοφόρα λουτρά. Ρίξτε βραστό νερό πάνω από τα κλαδιά της ερυθρελάτης, αφήστε για 10 λεπτά, χαμηλώστε τα πόδια σας σε ένα δοχείο με βελόνες για 30 λεπτά. Μετά τη διαδικασία, πηγαίνετε αμέσως στο κρεβάτι. Μπορεί να επαναλαμβάνεται καθημερινά έως ότου εμφανιστεί ανακούφιση.

Ζεστά σπόρους λιναριού στο φούρνο ή σε ένα στεγνό τηγάνι, τοποθετήστε σε μια υφασμάτινη σακούλα και απλώστε την στην πληγή.

Το φρέσκο ​​λάχανο είναι γνωστό για τις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές του. Απλώστε ζεστά σεντόνια στις περιοχές που έχουν προσβληθεί από αρθρίτιδα, που είχαν προηγουμένως λιπανθεί με οποιοδήποτε είδος μελιού. Τυλίξτε τη συμπίεση με μεμβράνη προσκόλλησης και ένα ζεστό μαντήλι. Συνιστάται να το κάνετε αυτό τη νύχτα..

Ανακατέψτε καλά το ωμό αυγό κοτόπουλου με δύο κουταλιές της σούπας επιτραπέζιο αλάτι, απλώστε τη σύνθεση σε ένα καθαρό βαμβακερό πανί και τυλίξτε το πληγή. Καθώς στεγνώνει, απλώστε μια νέα μερίδα του μείγματος.

Ανακατέψτε το κεφίρ με θρυμματισμένη κιμωλία μέχρι παχιά ξινή κρέμα. Βάλτε τη συμπίεση όλη τη νύχτα. Η ανακούφιση δεν θα σας κάνει να περιμένετε.

Παρά την αποτελεσματικότητα των εναλλακτικών μεθόδων, πρέπει να θυμόμαστε ότι η αυτοθεραπεία μπορεί να τελειώσει πολύ άσχημα. Χωρίς παραδοσιακές μεθόδους, το θετικό αποτέλεσμα θα είναι προσωρινό και η αρθρίτιδα θα επιστρέψει πολύ σύντομα..

Ο συνδυασμός πολλών τεχνικών, παραδοσιακής και παραδοσιακής ιατρικής δίνει ένα σταθερό, μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα και μειώνει τον κίνδυνο υποτροπής.

Πρόληψη

Η πρόγνωση για όλους τους τύπους αρθρίτιδας είναι γενικά καλή. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια είναι πλήρως ιάσιμη εντός 6-9 μηνών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, είναι σημαντικό να μην εγκαταλείψουμε μια πλήρη ζωή, αλλά να προσαρμοστούμε σε αυτήν όσο το δυνατόν περισσότερο. Η εφαρμογή απλών συστάσεων και κανόνων θα βελτιώσει τη γενική κατάσταση του ασθενούς:

  • Μειώστε το άγχος στις αρθρώσεις.
  • Κάνετε ασκήσεις τεντώματος.
  • Αυστηρή εφαρμογή όλων των συστάσεων του θεράποντος ιατρού.
  • Επαρκής ύπνος
  • Τρώτε μια ισορροπημένη διατροφή.

Η υγεία εξαρτάται εξ ολοκλήρου από τον αυτοέλεγχο και την τήρηση των κανόνων. Αυτό είναι ένα μικρό τίμημα για την πλήρη θεραπεία της αρθρίτιδας. Είναι σημαντικό μόνο να τηρείτε προληπτικά μέτρα για να αποτρέψετε την υποτροπή..

  • Η υγιεινή και υγιεινή διατροφή πρέπει να είναι μια καλή συνήθεια για τη ζωή. Αυτό θα βοηθήσει όχι μόνο να αποτρέψει την επιστροφή της αρθρίτιδας, αλλά και να έχει ευεργετική επίδραση στη γενική κατάσταση του σώματος..
  • Εξαλείψτε εντελώς το αλκοόλ και το κάπνισμα. Οι κακές συνήθειες δεν ήταν ποτέ ευνοϊκές για την καλή υγεία.
  • Πρόληψη μολυσματικών ασθενειών. Για να το κάνετε αυτό, πάρτε ανοσορυθμιστικά φάρμακα και αντιμετωπίστε προσεκτικά ακόμη και μια ρινική καταρροή..
  • Για να ζήσετε έναν ενεργό τρόπο ζωής. Μακριά βόλτες, τα εφικτά αθλήματα πρέπει να γίνουν καθημερινά καθήκοντα.
  • Αποφύγετε την επίπονη σωματική δραστηριότητα για να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο τραυματισμού.
  • Κάντε ένα προληπτικό μασάζ πριν πάτε για ύπνο.

Μόνο με την πλήρη αναθεώρηση του τρόπου ζωής σας μπορείτε να αποφύγετε την υποτροπή και να αποτρέψετε την ανάπτυξη αρθρίτιδας με ανανεωμένη δύναμη. Εάν η ασθένεια έχει επιστρέψει, η παράβλεψη ακόμη και φαινομενικά ασήμαντων συμπτωμάτων είναι ένας άμεσος τρόπος για το χειρουργικό τραπέζι και πιθανή αναπηρία.

Συμπτώματα αρθρίτιδας, αιτίες και θεραπείες

Η αρθρίτιδα είναι μια ομάδα φλεγμονωδών αρθρώσεων στις αρθρώσεις. Το θεμελιώδες σημάδι της εμφάνισής του είναι ο πόνος στην πληγείσα περιοχή, ειδικά όταν κινείται ή στη διαδικασία χρήσης της φυσικής δύναμης κάποιου. Μπορούν να επηρεαστούν διάφορα μέρη του σώματος - αγκώνες, αρθρώσεις, γόνατα, λεκάνη, σπονδυλική στήλη και άλλα. Οι αποκλίσεις που προκύπτουν στην ανάπτυξη της παθολογίας οδηγούν σε διαταραχές στην εργασία της καρδιάς, του ήπατος και των νεφρών. Μερικές φορές η κώφωση εμφανίζεται ως επιπλοκή..

Περιγραφή της νόσου

Οι πρώτες αναφορές των συμπτωμάτων της νόσου επιστρέφουν στα έργα του Ιπποκράτη. Η θεραπεία της αρθρίτιδας στα αρχαία χρόνια ήταν ποικίλη, καθώς μια τέτοια ασθένεια ονομάζεται οποιαδήποτε ασθένεια που σχετίζεται με αρθρώσεις ή μυοσκελετικά συστήματα. Αλλά ήδη από τον 16ο αιώνα, έχουν ληφθεί αρκετές πληροφορίες σχετικά με την ασθένεια προκειμένου να προσδιοριστούν τα στάδια και οι τύποι αρθρίτιδας..

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέχονται από το Υπουργείο Υγείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, κάθε εκατοστό κάτοικος της Ρωσίας έχει την ασθένεια. Βρίσκεται σε άτομα όλων των ηλικιών. Δεν υπήρχε σχέση με το φύλο του ασθενούς. Μελέτες επιβεβαιώνουν ότι οι επιπλοκές είναι πιο συχνές σε γυναίκες της ηλικίας Balzac..

Μετά από 40 χρόνια, ο χόνδρος, ο οποίος χρησιμεύει ως λειτουργία απορρόφησης κραδασμών, φθείρεται και γίνεται πιο λεπτός. Εξαιτίας αυτού, η λειτουργία τους διακόπτεται. Οι μη προστατευμένες αρθρώσεις συμπιέζονται, εξαντλούνται με τριβή μεταξύ τους. Εξαιτίας αυτού, η ακεραιότητα των ιστών υποφέρει. Οποιοσδήποτε ακόμη και μικρός τραυματισμός μπορεί να προκαλέσει την ανάπτυξη της νόσου. Εμφανίζονται εξογκώματα που εμποδίζουν τις αρθρώσεις ενός ατόμου να εκτελούν τις δραστηριότητές τους με πλήρη δύναμη.

Το ζήτημα του τρόπου αντιμετώπισης της αρθρίτιδας εξαρτάται από τη μορφή της νόσου. Από τη φύση, χωρίζεται σε δύο ομάδες:

  • Φλεγμονώδης. Περιλαμβάνει αρθρίτιδα: ρευματοειδές, μολυσματικό, αντιδραστικό. Με την ανάπτυξη της νόσου, η φλεγμονή επηρεάζει την αρθρική μεμβράνη, η οποία ευθυγραμμίζει την επιφάνεια της άρθρωσης..
  • Εκφυλιστικό. Περιλαμβάνει τραυματικούς τύπους, οστεοαρθρίτιδα. Σηκωθείτε στο φόντο της βλάβης στην αρθρική επιφάνεια του χόνδρου.

Η φλεγμονή μπορεί να είναι οξεία, υποξεία και υποτροπιάζουσα. Οι δύο τελευταίοι τύποι οδηγούν σε υπερτροφία των βλαβών. Σύμφωνα με τον εντοπισμό, η αρθρίτιδα χωρίζεται σε απομονωμένες και εξαπλώνεται σε αρκετές αρθρώσεις..

Τι προκαλεί αρθρίτιδα;

Μέχρι σήμερα, έχουν μελετηθεί μερικώς οι λόγοι για την αρθρίτιδα των αρθρώσεων. Η γενετική είναι ένας από τους καθοριστικούς παράγοντες. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εμφανιστεί λόγω βλάβης στο λεμφικό σύστημα. Σε αυτήν την περίπτωση, το σώμα του ασθενούς δεν μπορεί να αναγνωρίσει ιούς και βακτήρια, δεν αρχίζει να τα καταπολεμά. Σε σπάνιες περιπτώσεις, προκαλείται αυτοάνοση αντίδραση όταν τα ανοσοκύτταρα αρχίζουν να καταστρέφουν υγιή κύτταρα συνδετικού ιστού.

Οι αιτίες εμφάνισης περιλαμβάνουν:

  • Επιπλοκές μετά το ARVI. Οι στατιστικές ισχυρίζονται ότι στο 40% των συμπτωμάτων εμφανίζονται στο πλαίσιο ενός προηγούμενου κρυολογήματος.
  • Στρες. Αυτός ο λόγος τεκμηριώθηκε στα έργα των επιστημόνων Shapir και Johnson.
  • Μακροπρόθεσμο φορτίο στην ίδια ομάδα μυών και οστών. Οι αθλητές διατρέχουν κίνδυνο. Κατά τη διάρκεια της προπόνησης, αντιμετωπίζουν σοβαρό άγχος, λαμβάνουν σκελετικούς τραυματισμούς.
  • Έλλειψη βιταμινών και μεταβολικών διαταραχών. Εάν οι παράγοντες αυτοί δεν εξαλειφθούν, η ασθένεια θα αρχίσει να εξελίσσεται..

Οι γυναίκες έχουν μια άλλη προϋπόθεση λόγω της οποίας εμφανίζεται μια ασθένεια - εμμηνόπαυση. Αυτή τη στιγμή, εμφανίζεται μια ισχυρή ορμονική διαταραχή. Επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργικότητα των αρθρώσεων, μπορεί να οδηγήσει σε παραμόρφωση τους..

Για πολλά χρόνια αγωνίζεστε με τους JOINT PAINS χωρίς επιτυχία; "Μια αποτελεσματική και προσιτή θεραπεία για την αποκατάσταση της υγείας και της κινητικότητας των αρθρώσεων θα βοηθήσει σε 30 ημέρες. Αυτή η φυσική θεραπεία κάνει κάτι που έχει κάνει μόνο χειρουργική επέμβαση στο παρελθόν."

Το δάγκωμα φιδιού είναι επίσης ένας μη τυπικός λόγος. Το δηλητήριο δεν εκκρίνεται από το σώμα, παραμένει στους ιστούς, σχηματίζοντας το επίκεντρο της βλάβης του συνδετικού ιστού.

Συμπτώματα ασθένειας

Τα σημάδια της αρθρίτιδας εμφανίζονται σταδιακά, σταδιακά. Αυτές περιλαμβάνουν δυσκαμψία στις αρθρώσεις κατά το ξύπνημα, αίσθημα σφίξιμου. Ο πόνος στην πλάτη μπορεί να εμφανιστεί όταν κάθεστε σε μια θέση. Η θερμοκρασία του σώματος αλλάζει με την πάροδο του χρόνου στις πληγείσες περιοχές.

Το πρώτο κουδούνι είναι το αίσθημα δυσφορίας που εμφανίζεται σε ηρεμία. Δεν σας επιτρέπει να κοιμάστε κανονικά. Εμφανίζεται γενική αδιαθεσία. Αρχικά, θεωρείται κόπωση και υπερβολική εργασία. Διασπά τον κανονικό ρυθμό της ανθρώπινης ζωής..

Μια τυπική κλινική συμπληρώνεται από πρήξιμο στις πληγείσες περιοχές, πόνο στην άρθρωση. Το χόριο αλλάζει σταδιακά. Ο περιορισμός της κινητικότητας των αρθρώσεων μπορεί να εκδηλωθεί ως ήπιος ή σοβαρός. Σε ακραίες περιπτώσεις, το άκρο μπορεί να χάσει εντελώς την κινητική δραστηριότητα..

Καθώς ο πόνος αυξάνεται, αρχίζει να εξαπλώνεται. Οι ασθενείς παραπονιούνται ότι πονάει ολόκληρο το σώμα. Αυτό οδηγεί σε έλλειψη ύπνου και διαταραχές του ΚΝΣ. Ο χαρακτήρας του ασθενούς αλλάζει. Γίνεται ευερέθιστος, αδύναμος. Χάνει την όρεξή του, το βάρος του μειώνεται.

Με μια μολυσματική βλάβη, τα συμπτώματα της αρθρίτιδας εμφανίζονται από την αρχή. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, αυξάνονται σταδιακά. Επιπλέον, σε άτομα άνω των 60 ετών, το αρχικό στάδιο της νόσου προχωρά χωρίς σημάδια.

Διαγνωστικά

Η ασθένεια διαγιγνώσκεται συχνότερα με ορχηστρικές μεθόδους. Στο πρώτο στάδιο, πραγματοποιείται κλινική εξέταση. Απαιτείται επίσκεψη:

  • Ρευματολόγος - για τον αποκλεισμό των ρευματοειδών και των αντιδραστικών παθήσεων.
  • Τραυματολόγος - για τη μελέτη της αρθρίτιδας που εμφανίστηκε στο πλαίσιο του τραύματος.
  • Επιπλέον, μπορεί να συνταγογραφηθεί συνεννόηση με έναν δερματολόγο, έναν ειδικό για τις μολυσματικές ασθένειες και έναν φυσιολόγο.

Στη ρεσεψιόν, οι γιατροί εντοπίζουν εξωτερικές αλλαγές στην πληγείσα περιοχή, πόνο, προσδιορίζουν το εύρος κίνησης και τον μυϊκό τόνο. Για συμπτώματα σε άτομα με αρθρίτιδα, η θεραπεία ξεκινά μόνο μετά από ακτινογραφία. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται επανειλημμένα, καθώς σας επιτρέπει να προσδιορίσετε τη δυναμική της διαδικασίας θεραπείας. Η μέθοδος επιτρέπει τον προσδιορισμό της κατάστασης των οστών, των κοιλοτήτων των αρθρώσεων. Αλλά δεν θα λειτουργήσει για την εξέταση των μαλακών ιστών με αυτό..

Επιπλέον, πραγματοποιείται σάρωση υπερήχων. Είναι αποτελεσματικό εάν οι αιτίες της αρθρίτιδας κρύβονται στη βλάβη των κοντινών μαλακών ιστών. Η μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη του γονάτου, του αγκώνα, της άρθρωσης του ώμου.

Μία από τις πιο αποτελεσματικές ερευνητικές μεθόδους είναι η CT. Με τη βοήθειά του, προσδιορίζονται οι ασθένειες της σπονδυλικής στήλης. Η τομογραφία συνδυάζεται συχνά με μυελογραφία. Η μέθοδος είναι ενημερωτική, αλλά σχετίζεται με την έκθεση σε ακτινοβολία. Για το λόγο αυτό, χρησιμοποιείται κυρίως σε αμφιλεγόμενες καταστάσεις..

Η αρθροσκόπηση είναι μια επεμβατική τεχνική. Συνήθως εφαρμόζεται στο γόνατο. Παρέχει την ευκαιρία να εξερευνήσετε την επιφάνεια των μηνίσκων, των συνδέσμων και του χόνδρου. Είναι επίσης δυνατή η λήψη βιοϋλικών για βακτηριολογική και μορφολογική έρευνα.

Πριν από τον προσδιορισμό του τρόπου αντιμετώπισης της αρθρίτιδας, πραγματοποιείται εξέταση αίματος. Οι δείκτες του διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο της παθολογίας. Για οξείες μορφές, η επιτάχυνση του ESR είναι χαρακτηριστική. Με μια μολυσματική μορφή, παρατηρείται αύξηση του αριθμού των ερυθροκυττάρων.

Με βιοχημική ανάλυση:

  • μια παραβίαση των πρωτεϊνών υποδηλώνει φλεγμονή.
  • το ουρικό οξύ μιλά για ουρική αρθρίτιδα
  • τα σιαλικά οξέα αυξάνονται στην οξεία φάση.

Θεραπεία αρθρίτιδας

Μετά τη διάγνωση, ο γιατρός συνταγογραφεί θεραπεία, εστιάζοντας τόσο στον τύπο της αρθρίτιδας όσο και στα μεμονωμένα χαρακτηριστικά του ασθενούς. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί:

  • Διατροφική θεραπεία. Ορισμένα τρόφιμα απομακρύνονται από τη διατροφή που έχουν αρνητική επίδραση στον συνδετικό ιστό.
  • Φάρμακα. Υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός, επιλέγονται ανάλογα με την αιτία και τα συμπτώματα της νόσου.
  • Φυσιοθεραπεία. Αποτελεσματικό τόσο στην οξεία φάση όσο και στην περίοδο ανάρρωσης.
  • Λειτουργία. Ορίζεται ως έσχατη λύση.

Διατροφική θεραπεία

Η θεραπεία για αρθρίτιδα βασίζεται σε συμπτώματα. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να παρακολουθείτε τη διατροφή σας. Η έμφαση πρέπει να δοθεί σε τρόφιμα που περιέχουν λιπαρά οξέα. Βοηθούν στη μείωση της περιοχής της φλεγμονής, διευκολύνουν την πορεία. Τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται σε θαλασσινά ψάρια, λιναρόσπορο.

Μια πολύ ξεχασμένη θεραπεία για τον πόνο στις αρθρώσεις! "Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης των αρθρώσεων και των προβλημάτων της πλάτης" Διαβάστε περισσότερα >>>

Το δυνατό τσάι και ο καφές πρέπει να αποκλειστούν. Τα τουρσιά, τα καρυκεύματα και διάφορα μπαχαρικά αποκλείονται εντελώς. Τα χρήσιμα τρόφιμα περιλαμβάνουν:

  • Πορτοκαλί, κίτρινα φρούτα και λαχανικά.
  • Κράνμπερι.
  • Φυσικοί χυμοί.
  • Είδος σίκαλης.
  • Διατροφή κρέατος.

Με μια αντιδραστική φόρμα, το μενού πρέπει να περιλαμβάνει κολοκύθες, κολοκύθια, λεμόνια. Ο ψωριασικός τύπος θα εξαφανιστεί γρηγορότερα με την εξαίρεση των τροφίμων που περιέχουν πουρίνες.

φαρμακευτική αγωγή

Οι ασθενείς ενδιαφέρονται συχνά για το ζήτημα του τρόπου αντιμετώπισης της νόσου. Αλλά δεν υπάρχει γενική θεραπεία. Επομένως, μόνο ένας ειδικός μπορεί να το συνταγογραφήσει, λαμβάνοντας υπόψη τη μορφή και το στάδιο της νόσου. Συνήθως συνταγογραφούνται αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Μπορούν να χορηγηθούν τόσο ενδομυϊκά όσο και ενδοφλεβίως. Τα ορμονικά φάρμακα χορηγούνται με τον ίδιο τρόπο. Με τη βοήθειά τους, το πρήξιμο αφαιρείται..

Εάν η ασθένεια προκαλείται από άγχος, είναι επίσης απαραίτητο να μάθετε πώς να αντιμετωπίζετε την ασθένεια από ψυχίατρο. Μπορεί να συνταγογραφήσει αντικαταθλιπτικά. Τα αναλγητικά συνταγογραφούνται ανεξάρτητα από την αιτία. Μερικές φορές ο γιατρός τα συνταγογραφεί μαζί με αντιβιοτικά, τα οποία καταστέλλουν τη δραστηριότητα βακτηρίων επιβλαβών για τον άνθρωπο..

Στην οξεία μορφή, η θεραπεία μπορεί να πραγματοποιηθεί σε νοσοκομείο. Συνταγογραφούνται μη στεροειδή φάρμακα. Εάν συνταγογραφούνται σε μορφή χαπιού, χορηγείται θεραπεία για την προστασία του στομάχου. Οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων και οι γαστροπροστατευτικοί παράγοντες λειτουργούν καλά.

Μη φαρμακευτικές μέθοδοι

Η θεραπεία της αρθρίτιδας των αρθρώσεων με μεθόδους χειροκίνητης θεραπείας είναι αποτελεσματική. Καθιστά δυνατή την αποκατάσταση της κινητικότητας των άκρων, για να αποφευχθεί η εμφάνιση στασιμότητας. Το μασάζ γίνεται απουσία οξέος πόνου, κατά τη διάρκεια της ύφεσης. Αυτή η μέθοδος είναι καλή για την πρόληψη διπλών ασθενειών..

Η φυσιοθεραπεία έχει επίσης θετικό αποτέλεσμα. Διορίζεται επίσης στο αρχικό στάδιο και ως τελικό στάδιο. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν υπέρηχοι, θεραπείες με κύματα, μαγνητοθεραπεία και γυμναστική. Η θεραπεία με λάσπη και τα ζεστά αλμυρά λουτρά συχνά συνταγογραφούνται σε συνθήκες σπα.

Παραδοσιακές μέθοδοι θεραπείας

Πολλοί άνθρωποι, μελετώντας την αρθρίτιδα και τις μεθόδους θεραπείας της, προτιμούν εναλλακτικές μεθόδους. Οι γιατροί λένε ότι τα αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν μόνο με πολύπλοκη έκθεση. Χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες συνταγές:

Μια κουταλιά της σούπας αλάτι διαλύεται σε ένα ποτήρι νερό. Το μείγμα χύνεται σε καλούπια πάγου. Τα τεμάχια που προκύπτουν χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία των πονεμένων αρθρώσεων. Όταν λιώνει ο πάγος, η άρθρωση τυλίγεται σε μάλλινο κασκόλ..

Ο χυμός συμπιέζεται από τεύτλα, μήλα και καρότα. Σε σκόνη προστίθεται τζίντζερ. Πρέπει να πίνετε ένα ποτήρι τέτοιο μείγμα ανά ημέρα..

Το ήμισυ της συσκευασίας φύλλων δάφνης χύνεται με 300 ml βραστό νερό. Πρέπει να βράσει για 5 λεπτά. Μετά από τρεις ώρες, φιλτράρεται και πίνεται. Η πορεία της θεραπείας είναι 3 ημέρες και μετά μια εβδομάδα.

Ταυτόχρονα, οι επίδεσμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την προστασία ασθενών μερών. Μια τέτοια συσκευή ανακουφίζει το πρήξιμο, μειώνει τον πόνο και ελαχιστοποιεί τη σωματική δραστηριότητα. Η αρθρίτιδα των μικρών αρθρώσεων αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο..

Χειρουργική επέμβαση

Όπως κάθε άλλος τύπος παρέμβασης, ο κύριος σκοπός της επέμβασης είναι να διατηρήσει τις λειτουργίες ενός μέρους του σώματος και να μειώσει τον πόνο. Μικροί τύποι παρέμβασης περιλαμβάνουν διάτρηση της κοιλότητας των αρθρώσεων. Μπορεί να είναι θεραπευτική και διαγνωστική. Στην πρώτη περίπτωση, χρησιμοποιείται για την αφαίρεση πύου ή αίματος από την αρθρική κοιλότητα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για ταχύτερη παράδοση φαρμάκων στην πληγείσα περιοχή.

Εάν οι αλλαγές είναι ενεργές, τότε εκχωρούνται διορθωτικές λειτουργίες. Αυτές περιλαμβάνουν μεταμόσχευση μυών, αφαίρεση μέρους του οστού. Εάν υπάρχει παράλυση των μυών των άκρων, τότε εκτελείται αρθροπάθεια, πράγμα που συνεπάγεται τη δημιουργία ενός ειδικού διαχωριστή συγκράτησης.

Σε ακραίες περιπτώσεις, συνταγογραφείται εκτομή αρθρώσεων. Περιλαμβάνει την αφαίρεση του αρθρικού, νεκρωτικού ιστού. Η πιο ριζική μέθοδος είναι η ενδοπροσθετική. Είναι αποτελεσματικό όταν η άρθρωση δεν μπορεί να επουλωθεί με άλλα μέσα. Ο ιστότοπος έχει αφαιρεθεί και εγκαθίσταται ένας τεχνητός.

Τα αποτελέσματα της αρθρίτιδας

Οι ασθενείς συχνά ρωτούν γιατί η διάγνωση είναι επικίνδυνη ελλείψει ποιοτικής θεραπείας. Οι συνέπειες εξαρτώνται από την αιτία της ανάπτυξης της παθολογίας. Για παράδειγμα, με μακροχρόνια θεραπεία με αντιφλεγμονώδη φάρμακα, μπορεί να εμφανιστεί βλάβη στο γαστρεντερικό σωλήνα..

Απαντώντας στο ερώτημα τι είδους ασθένεια είναι η αρθρίτιδα, έχουμε ήδη πει: επηρεάζει όχι μόνο τις αρθρώσεις. Ελλείψει φαρμάκων, άλλα όργανα μπορεί να επηρεαστούν. Όταν η λοίμωξη εξαπλωθεί, η ακεραιότητα της κάψουλας των αρθρώσεων μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο, η βλάβη εξαπλώνεται στους συνδέσμους, τους μύες, το δέρμα.

Η οστεοπόρωση είναι συχνή και χαρακτηρίζεται από μείωση της οστικής μάζας και της πυκνότητας. Τι προκαλεί μια τέτοια επιπλοκή; Από μια παρατεταμένη αργή προοδευτική φλεγμονώδη διαδικασία.

Η πρόγνωση εξαρτάται από το στάδιο της ανίχνευσης της νόσου, την επικαιρότητα της θεραπείας. Στην ιδανική περίπτωση, όλα τα συμπτώματα της νόσου μπορούν να εξαφανιστούν μέσα σε ένα μήνα. Σε ρευματοειδή μορφή, η έλλειψη θεραπείας μπορεί να οδηγήσει σε ετήσιες υποτροπές, καθώς και στην ανάπτυξη επιπλοκών. Η ανεπεξέργαστη αρθρίτιδα επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής.

Πώς αντιμετωπίζεται η αρθρίτιδα: κλασικές και παραδοσιακές κινεζικές μέθοδοι

Οι αιτίες του πόνου και της φλεγμονής των αρθρώσεων μπορεί να ποικίλλουν. Στην καταπολέμηση της αρθρίτιδας, είναι η εξάλειψη της αιτίας της νόσου που είναι συχνά πιο σημαντική από την απαλλαγή από τον πόνο..

Γιατί εμφανίζεται η αρθρίτιδα και μπορεί να θεραπευτεί

Η αρθρίτιδα (από τη λατινική αρθρίτιδα - "πόνοι στις αρθρώσεις") είναι μια ασθένεια που είναι πιο συχνή σε άτομα άνω των σαράντα ετών. Ωστόσο, σύμφωνα με τους γιατρούς, τώρα αυτή η παθολογία "γίνεται νεότερη".

Η αρθρίτιδα είναι μια συλλογική έννοια. Αυτό το όνομα μπορεί να κρύψει τόσο μια ανεξάρτητη ασθένεια των αρθρώσεων (για παράδειγμα, τη σπονδυλίτιδα, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, την ουρική αρθρίτιδα, τη νόσο του Still και άλλα) και ένα σύμπτωμα μιας άλλης παθολογίας (συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, πορφύρα, ηπατίτιδα κ.ο.κ. Μεταξύ των κύριων αιτίων της ανάπτυξης της νόσου είναι λοιμώξεις, μεταβολικές και αυτοάνοσες διαταραχές, καθώς και τραυματισμοί..

Προς το παρόν, δυστυχώς, δεν υπάρχουν διαδικασίες και φάρμακα που θα μπορούσαν να θεραπεύσουν πλήρως την αρθρίτιδα, αλλά είναι δυνατόν να ελεγχθούν τα συμπτώματα και να επιτευχθεί παρατεταμένη ύφεση..

Αρθρίτιδα: τύποι, σημεία, αιτίες και χαρακτηριστικά θεραπείας

Είναι γνωστοί περισσότεροι από εκατό τύποι αρθρίτιδας. Η κύρια εκδήλωση της αρθρίτιδας είναι έντονος ή έντονος πόνος στην άρθρωση, ο οποίος είναι ιδιαίτερα ενοχλητικός τη νύχτα και όταν είναι ακίνητος. Τα σημεία σχεδόν όλων των τύπων αυτής της νόσου περιλαμβάνουν επίσης: αύξηση της θερμοκρασίας στην περιοχή της προσβεβλημένης άρθρωσης, διόγκωση, ερυθρότητα, αίσθημα δυσκαμψίας το πρωί, γενική αδυναμία, μειωμένη κινητικότητα.

Οι γιατροί εξακολουθούν να διαφωνούν για τις αιτίες ορισμένων υποτύπων της νόσου. Επομένως, δεν είναι δυνατόν να μάθουμε ποιοι παράγοντες προκαλούν την ανάπτυξη της ψωριασικής αρθρίτιδας. Ωστόσο, οι αιτίες, τα συμπτώματα και οι θεραπείες για τους πιο κοινούς τύπους αρθρίτιδας είναι γνωστές..

  • Η κύρια αιτία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας είναι διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος που προκαλούνται από επιπλοκές της γρίπης, πονόλαιμου, αμυγδαλίτιδας και άλλων μολυσματικών ασθενειών..
  • Η οροαρνητική αρθρίτιδα, που είναι ένας τύπος ρευματοειδούς αρθρίτιδας, μπορεί επίσης να προκαλέσει λοιμώξεις (ουρογεννητικός, εντερικός, ρινοφαρυγγικός).
  • Η ουρική αρθρίτιδα, που εκδηλώνεται από υποτροπιάζουσα οξεία αρθρίτιδα, προκαλείται από εναποθέσεις αλάτων ουρικού οξέος στις αρθρώσεις. Αυτό οδηγεί στο σχηματισμό κοκκώματος ουρικής αρθρίτιδας και των «προσκρούσεων» ουρικής αρθρίτιδας στις βλάβες..
  • Λοιμώδης (πυογενής) αρθρίτιδα που προκαλείται από βακτηριακές, ιογενείς ή μυκητιασικές λοιμώξεις.
  • Η οστεοαρθρίτιδα προκαλείται από τραύμα, μεταβολικές διαταραχές, ενδοκρινικές παθήσεις, εκφυλιστικές-νεκρωτικές διεργασίες (για παράδειγμα, νόσος Koenig), δυσπλασία ή φλεγμονή των αρθρώσεων.

Η επιλογή του θεραπευτικού σχήματος για την αρθρίτιδα εξαρτάται από τον τύπο της νόσου, την κατάσταση του ασθενούς και, φυσικά, από την απόφαση του θεράποντος ιατρού. Εφαρμόστε φαρμακευτική αγωγή, φυσιοθεραπεία, θεραπεία διατροφής, θεραπεία άσκησης, χειρουργική επέμβαση και διαδικασίες παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής.

Περισσότερες από εκατό διαφορετικές ασθένειες που επηρεάζουν αρθρώσεις και άλλα όργανα μπορούν να συνοδεύουν την αρθρίτιδα.

Κλασικές προσεγγίσεις για τη θεραπεία της αρθρίτιδας

Με αυτήν την ασθένεια, η κατάσταση του ασθενούς βελτιώνεται μόνο με πολύπλοκη και συνεχή θεραπεία. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα είναι δυνατόν να επιτευχθεί πλήρης θεραπεία σε σύντομο χρονικό διάστημα, ή τουλάχιστον η ύφεση - η θεραπεία θα απαιτήσει πολύ χρόνο..

Η επιστημονική ή κλασική ιατρική βασίζεται στις ακόλουθες αρχές:

  • Απόδειξη: Η θεραπεία πρέπει να υποστηρίζεται από την επιστήμη.
  • Ασφάλεια: οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται πρέπει να αξιολογούνται κλινικά και να έχουν ευεργετική επίδραση στην πλειονότητα των ασθενών.
  • Αποτελεσματικότητα, η οποία πρέπει να αποδειχθεί εμπειρικά ως αποτέλεσμα εργαστηριακών και άλλων μελετών.
  • Πείραμα: η θεραπεία μπορεί να αναπαραχθεί ανεξάρτητα από εξωτερικούς παράγοντες.

Οποιαδήποτε θεραπεία πρέπει να κατευθύνεται προς την εξάλειψη της αιτίας της αρθρίτιδας και όχι τον έλεγχο των συμπτωμάτων. Δυστυχώς, δεν είναι όλα αυτά τα μέσα κλασικής ιατρικής. Αυτό συμβαίνει ότι η θεραπεία σάς επιτρέπει να αντιμετωπίζετε το σύνδρομο πόνου και να σταματάτε τη φλεγμονή, αλλά δεν εξαλείφει την αιτία της νόσου, γεγονός που καθιστά την πρόγνωση απογοητευτική.

Συνήθως, το κλασικό θεραπευτικό σχήμα για την αρθρίτιδα (ανεξάρτητα από αιτιολογία) περιλαμβάνει:

  • Λήψη φαρμάκων. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, που χορηγούνται ενδοφλεβίως ή ενδομυϊκά, μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου και της φλεγμονής. Επίσης, σε ορισμένες περιπτώσεις, συνταγογραφούνται ορμονικά αντιφλεγμονώδη φάρμακα (γλυκοκορτικοστεροειδή), μυοχαλαρωτικά για την ανακούφιση των μυϊκών σπασμών, αλοιφές για μείωση του πρηξίματος και ανακούφιση του πόνου. Για ανακούφιση από τον πόνο, οι ενέσεις αναισθητικών συνταγογραφούνται επίσης απευθείας στην προσβεβλημένη άρθρωση. Ως ταυτόχρονη θεραπεία, συνταγογραφούνται φάρμακα για την προστασία του γαστρεντερικού σωλήνα από τις παρενέργειες των αντιφλεγμονωδών μη στεροειδών φαρμάκων, όπως η ομεπραζόλη και τα αντικαταθλιπτικά (εάν το άγχος είναι η αιτία της αρθρίτιδας). Η καθαρή φαρμακευτική αγωγή αφορά περισσότερο τον έλεγχο των συμπτωμάτων παρά την αιτία. Επιπλέον, ακόμη και τα σωστά συνταγογραφούμενα φάρμακα δεν δίνουν πάντα το επιθυμητό αποτέλεσμα. Έτσι, ένας γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα που περιέχουν θειική χονδροϊτίνη και γλυκοζαμίνη, αλλά θα είναι μόνο δυνατό να εκτιμηθεί πόσο αποτελεσματικά θα είναι σε έξι μήνες - αυτή είναι η ελάχιστη διάρκεια της πορείας λήψης φαρμάκων.
  • Διατροφή τροφίμων με την ένταξη στην καθημερινή διατροφή ενός συμπλέγματος βιταμινών A, E, C, B1, B3, B6, B12, καθώς και ιχνοστοιχεία (μολυβδαίνιο, σελήνιο, θείο, ψευδάργυρος, χαλκός, μαγγάνιο) και αμινοξέα - αργινίνη και μεθειονίνη.
  • Φοράτε επιδέσμους, ορθοπεδικά πέλματα και παρόμοια, ανάλογα με τη θέση της αρθρίτιδας, για να αλλάξετε και να μειώσετε το φορτίο σε πονόλαιμους.
  • Άσκηση, μασάζ - ως ασφάλεια έναντι πιθανής στασιμότητας στους ιστούς, καθώς και για την αποκατάσταση της πλήρους λειτουργίας των αρθρώσεων και τη διατήρηση των μυών και των συνδέσμων που τους περιβάλλουν.
  • Διαδικασίες φυσικοθεραπείας (θεραπεία με λέιζερ, μαγνητοθεραπεία, έκθεση σε ρεύματα εξαιρετικά υψηλής συχνότητας, θεραπεία ηλεκτρικού παλμού) - ως πρόσθετη βοήθεια για την ανακούφιση του οξέος πόνου, τη μείωση του οιδήματος, τη βελτίωση της μικροκυκλοφορίας του αίματος, την αποκατάσταση της λειτουργίας των αρθρώσεων.

Έτσι, η κλασική ιατρική δρα στις αιτίες της αρθρίτιδας μόνο «τροφοδοτώντας» την άρθρωση με τις απαραίτητες ουσίες, διαφορετικά είναι κυρίως συμπτωματική θεραπεία..

Προσεγγίσεις ιατρικής παραδοσιακού κινέζικου

Η παραδοσιακή κινεζική ιατρική θεωρείται συνήθως ένα σύμπλεγμα ιδεών για το ανθρώπινο σώμα και τη θεραπεία του, που συνδυάζει την αιώνια εμπειρία των Κινέζων γιατρών. Η κινεζική παραδοσιακή ιατρική δίνει μια ιδέα για βιοδραστικά σημεία και τον αντίκτυπό τους, τα ρυθμιστικά συστήματα του σώματος και τη θεραπεία με βότανα. Η αλληλοδιείσδυση αυτών των εννοιών επέτρεψε τη διαμόρφωση των ακόλουθων αρχών:

  • το ανθρώπινο σώμα πρέπει να θεωρείται ως ένα ενιαίο σύστημα ·
  • Πρώτα απ 'όλα, η αιτία της παθολογίας πρέπει να εντοπιστεί και να εξαλειφθεί και όχι η συνέπεια της.

Σε πλήρη συμφωνία με αυτές τις αρχές, το θεραπευτικό αποτέλεσμα των μεθόδων της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής βασίζεται στην επίδραση στο κεντρικό νευρικό σύστημα, μέσω του οποίου πραγματοποιείται η ρυθμιστική και τροφική επίδραση στις διαταραγμένες λειτουργίες του σώματος. Διεγείροντας επιδέξια σημεία βελονισμού που σχετίζονται με διάφορα όργανα και συστήματα του σώματος από ένα πολύπλοκο δίκτυο ενεργειακών καναλιών (εκ των οποίων υπάρχουν αρκετές δεκάδες), έμπειροι γιατροί επιδιώκουν να εξαλείψουν τις παραβιάσεις στα λεγόμενα ενεργειακά συστήματα του σώματος.

Στον σύγχρονο κόσμο, η παραδοσιακή κινεζική ιατρική αναγνωρίζεται παράλληλα με την κλασική ιατρική. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, σε ορισμένες χώρες, όπως η Ελβετία, το κόστος ορισμένων τύπων πρόσθετης ιατρικής περίθαλψης, συμπεριλαμβανομένης της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής (βάσει φυτικής θεραπείας), καλύπτεται από το υποχρεωτικό πρόγραμμα ασφάλισης υγείας. Αλλά μόνο εάν αυτοί οι τύποι βοήθειας παρέχονται από πιστοποιημένους ειδικούς [1].

Στη Ρωσία, στις 3 Φεβρουαρίου 1999, με εντολή του Υπουργείου Υγείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας Νο. 38 "Σχετικά με τα μέτρα για την περαιτέρω ανάπτυξη της ρεφλεξοθεραπείας στη Ρωσική Ομοσπονδία", εγκρίθηκαν κανονισμοί για την αίθουσα ρεφλεξοθεραπείας, στο τμήμα ρεφλεξοθεραπείας, το οποίο παραθέτει το πεδίο των εξειδικευμένων θεραπευτικών και διαγνωστικών χειρισμών από έναν ρεφλεξολόγο [2]. Περιλαμβάνει 25 τύπους υπηρεσιών, όπως διάφορους τύπους διαγνωστικών, σωματική ρεφλεξολογία, αυχενική ρεφλεξολογία, μασάζ με κοιλότητες, κάψιμο με πούρο από αψιθιά, βελονισμό και πολλά άλλα..

Αυτή η παραγγελία ισχύει ακόμη και σήμερα. Οι υπηρεσίες που παρέχονται από γιατρούς σε αυτόν τον τομέα δεν καλύπτονται από το ταμείο ασφάλισης υγείας, πληρώνονται και ρυθμίζονται με τη διαταγή έγκρισης της Ονοματολογίας των Ιατρικών Υπηρεσιών που εκδόθηκε από το Υπουργείο Υγείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας το 2017. Έχει μια ξεχωριστή ενότητα που σχετίζεται με τον βελονισμό, τη φυτική ιατρική και τη μη αυτόματη θεραπεία [3].

Όταν ένας ασθενής διαγνωστεί με μια ασθένεια όπως η αρθρίτιδα, ένας γιατρός παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής μπορεί να συνταγογραφήσει μία από τις ακόλουθες θεραπείες (ή έναν συνδυασμό αυτών):

  • Βελονισμός (άλλα ονόματα - βελονισμός, βελονισμός ή σωματική ρεφλεξολογία). Αυτή είναι μια από τις παλαιότερες προσεγγίσεις στην κινεζική ιατρική, με βάση την εισαγωγή βελόνων στα ενεργειακά και βιολογικά ενεργά σημεία του σώματος. Όταν εφαρμόζεται σωστά, ο βελονισμός μπορεί να μειώσει τον πόνο, να χαλαρώσει τους μύες, να μειώσει το πρήξιμο και να βελτιώσει την κυκλοφορία του αίματος, γεγονός που οδηγεί στην ομαλοποίηση του μεταβολισμού. Ο βελονισμός συνδυάζεται συχνά με κλασικές θεραπείες, καθώς και με φυτικά φάρμακα.
  • Η φυτική ιατρική μπορεί να ανακουφίσει την αρθρίτιδα, να ανακουφίσει τον πόνο και να αποκαταστήσει το ανοσοποιητικό σύστημα και να βελτιώσει τις μεταβολικές διαδικασίες στις προσβεβλημένες αρθρώσεις. Τα κινεζικά φυτικά παρασκευάσματα μπορούν να περιλαμβάνουν έως και 100 συστατικά και συνταγογραφούνται ανάλογα με τα φυσιολογικά δεδομένα ενός ατόμου.
  • Σημείο μασάζ (acupressure). Η διαδικασία βασίζεται στην ίδια αρχή όπως στον βελονισμό - με τη μόνη διαφορά ότι το βιολογικά ενεργό σημείο επηρεάζεται από το δάχτυλο ή το χέρι. Το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι συγκρίσιμο με το αποτέλεσμα του βελονισμού, αλλά, όπως σημειώνουν οι επαγγελματίες, είναι λιγότερο έντονο: η παροχή αίματος στην περιοχή της έκθεσης μπορεί να αυξηθεί, ο μεταβολισμός ομαλοποιείται και το σύνδρομο πόνου μπορεί να εξαλειφθεί. Το μασάζ Acupressure βοηθά επίσης στη μείωση της νευρικής και μυϊκής έντασης, στη σταθεροποίηση του συναισθηματικού υποβάθρου.
  • Μοξοθεραπεία. Πρόκειται για καύση ή θέρμανση βιοδραστικών σημείων στο σώμα με ένα ειδικό φυτικό πούρο - πιο συχνά από αψιθιά. Στην περίπτωση της moxibustion, το αποτέλεσμα πραγματοποιείται απευθείας στο δέρμα του ασθενούς · αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή ιατρική σε πολλές ασιατικές χώρες. Όταν το ζέσταμα, το οποίο είναι πιο συνηθισμένο στις ευρωπαϊκές χώρες, το καπνίζοντας πούρο στερεώνεται σε ένα ειδικό ξύλινο "σπίτι", το οποίο είναι τοποθετημένο στο σώμα του ασθενούς. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, γίνεται αισθητή η ευχάριστη ζεστασιά, η ροή του αίματος και της ενέργειας στην ασθενή περιοχή του σώματος. Ο τόπος και η διάρκεια της έκθεσης καθορίζονται από τον γιατρό μετά τη διάγνωση. Συνήθως, το πούρο τοποθετείται στη θέση των σπασμών, σημείων ενεργοποίησης στη σπονδυλική στήλη και στις αρθρώσεις.

Η θεραπευτική αγωγή για την αρθρίτιδα καταρτίζεται ξεχωριστά σε κάθε περίπτωση και εξαρτάται από τον τύπο της νόσου και από ποιο στάδιο είναι. Η θεραπεία μπορεί να συνδυάσει διαφορετικές μεθόδους TCM. Λάβετε υπόψη, ωστόσο, ότι οι παραδοσιακές κινεζικές ιατρικές διαδικασίες πρέπει να εκτελούνται αποκλειστικά σε εξουσιοδοτημένο ιατρικό κέντρο..

Κινεζική ιατρική και θεραπεία αρθρίτιδας

Για ένα σχόλιο, γυρίσαμε στην κλινική TAO της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής, η οποία λειτουργεί στη Μόσχα για περισσότερα από δέκα χρόνια. Ο κορυφαίος γιατρός της κλινικής Zhang Ziqiang λέει:

«Για τη θεραπεία της αρθρίτιδας, οι Κινέζοι ειδικοί μπορούν να συστήσουν βελονισμό και φυτικά φάρμακα. Η θεραπεία στοχεύει στην εξάλειψη των ριζικών αιτίων της φλεγμονώδους διαδικασίας, βοηθώντας στην αναστολή της εξάπλωσής του, στην αποκατάσταση του ιστού του χόνδρου και στην αύξηση της τοπικής ανοσίας. Η πορεία της θεραπείας συνήθως αποτελείται από 6-11 συνεδρίες με μέση διάρκεια έως και μία ώρα. Το πρόγραμμα συνεδρίας επιλέγεται ξεχωριστά. Ο γιατρός επιλέγει ποια τεχνική είναι καλύτερη για χρήση σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Αυτό μπορεί να είναι μασάζ tuina, βελονισμός, χειροκίνητη θεραπεία, έκθεση σημείων βελονισμού στη θερμότητα (moxibustion) και άλλοι φυσικοί παράγοντες..

Δεδομένου ότι μόνο ένας αληθινός επαγγελματίας είναι ικανός να αποκαταστήσει την υγεία ενός ασθενούς χρησιμοποιώντας μεθόδους παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής (TCM), ιδιαίτερη προσοχή δίνεται αυτή τη στιγμή στην κλινική μας. Στο "ΤΑΟ" έμπειροι ειδικοί ασχολούνται με τη θεραπεία της αρθρίτιδας, πίσω από την οποία περισσότερα από 15 χρόνια επιτυχημένης πρακτικής. Όλοι οι γιατροί είναι απόφοιτοι εξειδικευμένων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της ΛΔΚ. Σήμερα, το TAO συνεργάζεται στενά με το Πανεπιστήμιο Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής της Henan, μετά από σύσταση του οποίου ειδικοί με άψογη εκπαίδευση και εμπειρία σε δημόσια νοσοκομεία στην Κίνα έρχονται στην κλινική μας.

Οι γιατροί εργάζονται στο TAO εδώ και πολλά χρόνια, χάρη στους οποίους ασθενείς με χρόνιες ασθένειες που χρειάζονται μακροχρόνια θεραπεία μπορούν να επισκέπτονται συνεχώς έναν γιατρό χωρίς να αλλάζουν ειδικό. Αυτό καθιστά δυνατή την επίτευξη ακόμη μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας: η εις βάθος γνώση της φυσιολογίας και των σχετικών διαδικασιών που συμβαίνουν σε ορισμένες διαταραχές και η παρακολούθηση ευεργετικών αλλαγών στη δυναμική αυξάνει την ποιότητα της θεραπείας.

Νοιαζόμαστε για τους ασθενείς μας και εκτιμούμε τη φήμη μας, ως εκ τούτου συνταγογραφούμε τη θεραπεία αυστηρά σύμφωνα με τη διάγνωση, δεν "υπερφορτώνουμε" τον ασθενή με περιττές διαδικασίες. Όσον αφορά τις τιμές των υπηρεσιών, προσπαθούμε να τις κάνουμε όσο το δυνατόν πιο προσιτές και να προσφέρουμε ένα ευέλικτο σύστημα εκπτώσεων, διατηρώντας παράλληλα την υψηλή ποιότητα των υπηρεσιών ".

P. S. Για να λάβετε πλήρεις πληροφορίες σχετικά με τις λεπτομέρειες της εργασίας της κλινικής παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής "TAO", εξοικειωθείτε με το φάσμα των ιατρικών υπηρεσιών, μάθετε για την εξειδίκευση των γιατρών και το επίπεδο της εκπαίδευσής τους, ρωτήστε τον σύμβουλο όλες τις ερωτήσεις σας και κλείστε ραντεβού στον ιστότοπο.

* Άδεια παροχής ιατρικών υπηρεσιών No.LO-77-01-000911 με ημερομηνία 30 Δεκεμβρίου 2008 που εκδόθηκε από το Υπουργείο Υγείας της Μόσχας.

Πώς να θεραπεύσετε την αρθρίτιδα?

Η αρθρίτιδα είναι μια κοινή ασθένεια που προσβάλλει μεγάλο αριθμό ανθρώπων σε όλες τις χώρες. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, η ασθένεια προσβάλλει περισσότερο από το 60% των ατόμων ηλικίας συνταξιοδότησης. Ωστόσο, δεν επηρεάζονται μόνο οι ηλικιωμένοι. Η αρθρίτιδα διαγιγνώσκεται συχνά σε μεσαίες και μικρές ηλικίες και μερικές φορές σε παιδιά. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που προκαλούν την ασθένεια. Συχνά, η ασθένεια διαρκεί λανθάνουσα και η επιδείνωση εμφανίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα, δίνοντας στους ασθενείς μεγάλη ενόχληση. Κατά τη διάγνωση της αρθρίτιδας, η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο και τον βαθμό της νόσου..

Τι είναι η αρθρίτιδα?

Η αρθρίτιδα είναι ο γενικός όρος για φλεγμονώδεις ασθένειες των αρθρώσεων στις οποίες ένα άτομο βιώνει πόνο, ειδικά όταν περπατά ή ασκεί. Η φλεγμονή επηρεάζει την εσωτερική (αρθρική) επένδυση της άρθρωσης. Οι γιατροί αποκαλούν αυτή την κατάσταση αρθρίτιδα. Προκαλεί τη συσσώρευση υγρού (αρθρικό υγρό) απευθείας στην κοιλότητα της άρθρωσης Το φλεγμονώδες εξίδρωμα δημιουργεί συνθήκες για την επακόλουθη στασιμότητα της φλεβικής και λεμφικής εκροής στις ζώνες των αρθρώσεων και αυτό οδηγεί στη διέγερση της αρθρίτιδας.

Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης της νόσου, πολλές δομές αρθρώσεων μπορούν επίσης να φλεγμονώσουν: χόνδρος, κεφαλές οστών, τένοντες, συνδέσμους και άλλα μέρη μαλακού ιστού. Εάν η ασθένεια προσβάλλει μία άρθρωση, τότε μια τέτοια φλεγμονώδης διαδικασία ονομάζεται μονοαρθρίτιδα και εάν αρκετές - πολυαρθρίτιδα.

Η αρθρίτιδα είναι ένα κοινό όνομα για φλεγμονώδεις ασθένειες των αρθρώσεων

Τύποι αρθρίτιδας

Σύμφωνα με τη φύση της νόσου, η αρθρίτιδα μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. Στην πρώτη περίπτωση, υπάρχει μια ταχεία ανάπτυξη της νόσου, η οποία προκαλεί οξύ και μάλλον έντονο πόνο. Η ανάπτυξη χρόνιας αρθρίτιδας είναι αργή και ως επί το πλείστον ασυμπτωματική - μόνο περιστασιακά ένα άτομο μπορεί να αισθανθεί ήπιο πόνο στις αρθρώσεις. Ωστόσο, μετά από λίγο, ο πόνος γίνεται ισχυρότερος και βασανίζει τον ασθενή για μεγάλο χρονικό διάστημα..

Οι ακόλουθοι τύποι αρθρίτιδας υπάρχουν ανάλογα με την αιτία προέλευσης:

  1. Ρευματώδης. Αυτός ο τύπος είναι μια σοβαρή μολυσματική αυτοάνοση ασθένεια στην οποία επηρεάζονται οι ιστοί των αρθρώσεων, σε ορισμένες περιπτώσεις εξαπλώνεται σε εσωτερικά όργανα. Η φλεγμονή των άκρων στη ρευματοειδή αρθρίτιδα είναι χρόνια και χωρίς την κατάλληλη θεραπεία, ο ασθενής μπορεί να αντιμετωπίσει σοβαρή δυσκολία στην κίνηση. Η ομάδα κινδύνου περιλαμβάνει μεσήλικες και ηλικιωμένους.
  2. Νεανική ρευματοειδής (νόσος του Still). Αυτός ο τύπος αρθρίτιδας προσβάλλει παιδιά κάτω των 16 ετών. Η αιτιολογία αυτής της χρόνιας, συνεχώς εξελισσόμενης ασθένειας είναι ακόμη άγνωστη από την ιατρική. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η νεανική αρθρίτιδα επηρεάζει τα εσωτερικά όργανα των ασθενών, γεγονός που οδηγεί σε αναπηρία.
  3. Αρθριτικός. Η αιτία της εμφάνισής του είναι ουρική αρθρίτιδα, στην οποία το ουρικό οξύ εναποτίθεται στην αρθρική κοιλότητα. Δεν απεκκρίνεται στα ούρα, αλλά κρυσταλλώνεται, σταδιακά συσσωρεύεται στην κοιλότητα της άρθρωσης. Ως αποτέλεσμα, η εστία της νόσου διογκώνεται και συνοδεύεται από οξύ πόνο..
  4. Λοιμώδης (πυώδης). Αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα λοιμώξεων που εισέρχονται στο σώμα που προκαλούν φλεγμονή των αρθρώσεων. Η μολυσματική αρθρίτιδα μπορεί να είναι πρωτογενής ή δευτερογενής. Στην πρώτη περίπτωση, η αιτία της ανάπτυξης της νόσου είναι συνήθως μια ανοιχτή πληγή, μέσω της οποίας η μόλυνση εισέρχεται στο σώμα. Η δευτερογενής λοιμώδης αρθρίτιδα αναπτύσσεται αφού η λοίμωξη εισέλθει στην κοιλότητα της άρθρωσης είτε από το αίμα είτε από τους ιστούς που βρίσκονται κοντά. Η μολυσματική αρθρίτιδα είναι γονόρροια, φυματιώδης, γονοκοκκική, δυσεντερία, χλαμύδια, μετα-στρεπτοκοκκική και ιική.

Ανάλογα με τους λόγους, είναι απομονωμένη η μολυσματική, δυστροφική, τραυματική αρθρίτιδα, καθώς και η αρθρίτιδα που σχετίζεται με άλλες ασθένειες

  • Οστεοαρθρίτιδα. Αυτός ο τύπος ασθένειας χαρακτηρίζεται από προοδευτική καταστροφή του χόνδρου ιστού και αυξημένο πόνο. Το σχήμα της άρθρωσης αλλάζει σταδιακά - η εμφάνιση των οστών αναπτύσσεται μεταξύ των γειτονικών οστών. Ο κίνδυνος αυτής της ασθένειας είναι ότι το σχήμα των οστών δεν μπορεί να αποκατασταθεί από μόνο του. Επομένως, ο ασθενής μπορεί να χάσει τη λειτουργία του κινητήρα..
  • Τραυματικός. Αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα τραυματισμού που έλαβε νωρίτερα. Αυτός ο επικίνδυνος τύπος ασθένειας μπορεί να εκδηλωθεί αρκετά χρόνια μετά από πτώση ή ατύχημα. Μια φλεγμονώδης διαδικασία ξεκινά από τη θέση του τραυματισμού, η οποία οδηγεί στην καταστροφή του οστικού ιστού..
  • Βαθμοί αρθρίτιδας

    Υπάρχουν 4 βαθμοί, οι οποίοι καθορίζουν την εξέλιξη της αρθρίτιδας. Κάθε ένα από αυτά χαρακτηρίζεται από τα δικά του χαρακτηριστικά. Μπορείτε να προσδιορίσετε με ακρίβεια το στάδιο της νόσου χρησιμοποιώντας εικόνες ακτίνων Χ..

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, με αρθρίτιδα βαθμού 1, δεν υπάρχουν συμπτώματα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το σώμα μολύνεται..

    Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, υπάρχουν σημάδια της νόσου και πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή σε αυτά:

    • ακαμψία κατά τη μετακίνηση. Αυτό το σύμβολο είναι ιδιαίτερα έντονο το πρωί. Ένα άτομο έχει κάποια δυσκολία στην εκτέλεση απλών ενεργειών όπως η περιστροφή ενός βρύσης αερίου ή νερού. Επίσης, ο ασθενής μπορεί να εμφανίσει το «σύμπτωμα γαντιών», στο οποίο τα χέρια και τα δάχτυλα γίνονται ανενεργά.
    Διαφορετικοί τύποι αρθρίτιδας διακρίνονται ανάλογα με την αιτία.
    • εάν η άρθρωση του αστραγάλου επηρεάζεται από αρθρίτιδα, είναι δύσκολο για ένα άτομο να βάλει παπούτσια ή μπότες του ίδιου μεγέθους στα πόδια του - γίνονται ασυνήθιστα σφιχτά. Αυτό σας επιτρέπει να δώσετε προσοχή στο οίδημα, το οποίο διαφορετικά δεν θα είχε παρατηρηθεί. Κατά την επέκταση ή την κάμψη του αστραγάλου, ο ασθενής μπορεί να αισθανθεί πόνο. Δεν είναι σταθερή, αλλά εμφανίζεται από καιρό σε καιρό, ωστόσο, συχνά προκαλεί αδιαθεσία και σοβαρή κόπωση.
    • με ψωριασική αρθρίτιδα, ο πόνος συχνά διαταράσσεται τη νύχτα, σταδιακά μειώνεται το πρωί.
    • εάν η άρθρωση του γόνατος ή του ώμου επηρεάζεται από αρθρίτιδα, η δυσφορία εξαφανίζεται γρήγορα, επομένως, στις περισσότερες περιπτώσεις, οφείλονται σε σοβαρή κόπωση ή ηλικία.
    • αρθρίτιδα του 1ου βαθμού σχεδόν πάντα ανιχνεύεται εγκαίρως στα παιδιά, καθώς τα σημάδια της νόσου προειδοποιούν αμέσως τους γονείς. Το παιδί αρνείται να τρέξει, να πηδήξει, αγνοεί υπαίθρια παιχνίδια, συχνά πέφτει ενώ περπατά.

    Εάν σε αυτό το στάδιο απευθυνθείτε σε ιατρικό ίδρυμα με παράπονα, τότε η θεραπεία αρθρίτιδας είναι συνήθως επιτυχής..

    Κατά την περίοδο του 2ου βαθμού αρθρίτιδας, αρχίζουν παθολογικές διεργασίες, οι οποίες εκφράζονται από την εμφάνιση διαβρωτικών σχηματισμών στο οστό και την αραίωση των αρθρικών ιστών.

    Επιπλέον, η αρθρίτιδα βαθμού 2 εκδηλώνεται:

    • πρήξιμο κοντά στην φλεγμονώδη άρθρωση. Εάν η ασθένεια έχει χτυπήσει τα δάχτυλα, τότε όταν κινούνται, ακούγεται μια χαρακτηριστική κρίση.
    • ζεστό και κοκκινωπό δέρμα κοντά στην πληγείσα περιοχή, εάν η φλεγμονή εμφανίζεται στην άρθρωση του γόνατος. Ο ασθενής βιώνει τις πιο δυσάρεστες αισθήσεις το πρωί.
    • πρήξιμο και τραυματισμό, πόνος τη νύχτα εάν η αρθρίτιδα επηρεάζει τον αστράγαλο.
    • πόνος που ακτινοβολεί στο γόνατο, ο οποίος αναγκάζει ένα άτομο να σταματήσει όταν περπατά, με αρθρίτιδα της σύνθεσης του ισχίου.
    • δυσκολίες που προκύπτουν κατά την ανύψωση του βραχίονα, εάν η φλεγμονώδης διαδικασία εμφανίζεται στην άρθρωση του ώμου.
    • οδυνηρές αισθήσεις τη νύχτα με ουρική αρθρίτιδα
    • πρήξιμο στα μεγάλα δάχτυλα ή τα χέρια με ψωριασική αρθρίτιδα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα άλατα ουρικού οξέος τείνουν να συσσωρεύονται σε αυτά τα μέρη..
    Με παροξύνσεις, ο ασθενής έχει δυσκολίες ακόμη και όταν εκτελεί μικρή σωματική εργασία

    Η αρθρίτιδα βαθμού 3 χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα συμπτώματα:

    • παραμόρφωση της προσβεβλημένης άρθρωσης, ορατή σε ακτινογραφία
    • περιορισμένη κινητικότητα, ειδικά εάν επηρεάζονται οι αρθρώσεις των κάτω άκρων.
    • Δυσκολία στην κίνηση των χεριών σας Ακόμη και η αυτοεξυπηρέτηση γίνεται προβληματική, καθώς ο ασθενής χάνει την ικανότητα να κάνει συνήθεις ενέργειες λόγω της συμμετρικής βλάβης των χεριών.
    • ένα άτομο βιώνει πόνο ακόμα και σε ήρεμη κατάσταση.
    • πόνους που προκαλούν μυϊκό σπασμό, οδηγούν στη στερέωση των άκρων σε λάθος θέση. Ως αποτέλεσμα, οι αρθρώσεις παραμορφώνονται ακόμη περισσότερο..

    Πολύ συχνά άτομα με αρθρίτιδα βαθμού 3 έχουν αναπηρία.

    Για τους τελευταίους, 4 βαθμούς αρθρίτιδας, είναι χαρακτηριστικό το μη αναστρέψιμο των αλλαγών που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια της ασθένειας στις αρθρώσεις.

    Τα χαρακτηριστικά αυτού του σταδίου της νόσου περιλαμβάνουν:

    • την αδυναμία του ασθενούς να κινείται ανεξάρτητα με αρθρίτιδα της άρθρωσης του αστραγάλου.
    • ο σχηματισμός μυϊκών συσπάσεων στην αρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος.
    • ο σχηματισμός συμφύσεων εντός της άρθρωσης και, ως αποτέλεσμα, η έλλειψη κινητικότητας με αρθρίτιδα του ισχίου. Στην ιατρική, αυτή η κατάσταση ονομάζεται οστική ή ινώδης αγκύλωση..

    Κατά την περίοδο των 4 βαθμών αρθρίτιδας, ο πόνος ακολουθεί συνεχώς ένα άτομο. Μερικές φορές είναι τόσο ισχυρό που ο ασθενής αναγκάζεται να παίρνει φάρμακα για την ανακούφιση από τον πόνο..

    Η ασθένεια είναι χρόνια και συνεχώς προοδευτική

    Αρθρίτιδα προκαλεί

    Οι λόγοι για την ανάπτυξη πολλών τύπων αρθρίτιδας είναι ακόμη άγνωστοι στην ιατρική. Υποτίθεται ότι ένας σημαντικός ρόλος σε αυτό διαδραματίζεται από τη γενετική προδιάθεση ενός ατόμου και τον τρόπο ζωής του..

    Μεταξύ των παραγόντων κινδύνου που αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου, οι γιατροί διακρίνουν:

    1. Ηλικία. Η αρθρίτιδα, ιδιαίτερα η οστεοαρθρίτιδα, επηρεάζει συχνότερα τους ηλικιωμένους και τους ηλικιωμένους.
    2. Πάτωμα. Είναι γνωστό ότι οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες στην ασθένεια. Οι άνδρες πάσχουν από αυτή την ασθένεια λιγότερο συχνά..
    3. Υπέρβαρος. Δεδομένου ότι η παχυσαρκία αυξάνει το φορτίο σε πολλές αρθρώσεις, εμφανίζεται η πρόωρη φθορά τους. Κατά συνέπεια, αυξάνεται ο κίνδυνος ανάπτυξης αρθρίτιδας, ιδιαίτερα οστεοαρθρίτιδας..
    4. Συνθήκες εργασίας. Άτομα των οποίων οι δραστηριότητες σχετίζονται με ενεργή κίνηση, άρση βαρών και κίνδυνο κάθε είδους τραυματισμού έχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αρθρίτιδας..

    Συμπτώματα αρθρίτιδας

    Τα κοινά συμπτώματα της αρθρίτιδας είναι πόνος στις αρθρώσεις και πόνοι, τα οποία είναι χειρότερα με την κίνηση. Επίσης, η ασθένεια εκδηλώνεται με κρίσιμο στις αρθρώσεις, ερυθρότητα στις βλάβες, πρήξιμο και αυξημένη θερμοκρασία σώματος. Ανάλογα με τον τύπο της νόσου, η ασθένεια εκδηλώνεται με άλλα συμπτώματα..

    Η αρχή της ανάπτυξης της ρευματοειδούς αρθρίτιδας χαρακτηρίζεται από βλάβη στις μικρές αρθρώσεις των χεριών, των ποδιών, των καρπών, των κάτω άκρων και των ποδιών. Σε αυτήν την περίπτωση, και τα δύο πόδια ή τα χέρια φλεγμονώνονται ταυτόχρονα. Μετά από λίγο καιρό, η ασθένεια εξαπλώνεται σε άλλες αρθρώσεις, μεγαλύτερες (ώμους ή γόνατα). Ο ασθενής εμφανίζει πόνο, λόγω του οποίου βιώνει κάποια δυσκαμψία το πρωί, σταδιακά εξαφανίζεται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το δέρμα γύρω από την προσβεβλημένη άρθρωση γίνεται κοκκινωπό και πρήζεται. Λόγω της απώλειας όρεξης, ένα άτομο χάνει βάρος, περιοδικά αυξάνεται η θερμοκρασία του σώματός του και εμφανίζεται γενική αδυναμία..

    Τα συμπτώματα της αρθρίτιδας είναι τα ίδια. Ο ασθενής αισθάνεται πόνο και δυσκαμψία στην προσβεβλημένη άρθρωση

    Σε ορισμένες περιπτώσεις, υποδόρια οζίδια με διάμετρο περίπου 2 cm σχηματίζονται στην περιοχή των πονόδοντων. Εξωτερικά και στην αφή, είναι παρόμοια με τα συμπιεσμένα λιπαρά αποθέματα. Έχουν την ικανότητα να κινούνται κάτω από το δέρμα και να εμφανίζονται στα αντιβράχια, στο πίσω μέρος του κεφαλιού ή στα εσωτερικά όργανα. Η μειωμένη κυκλοφορία του αίματος, που προκαλείται από παραμόρφωση των αρθρώσεων, προκαλεί μυϊκή ατροφία, λόγω της οποίας ένα άτομο καθίσταται ανενεργό και εξαντλείται. Μερικοί ασθενείς παραπονιούνται για πόνους στα μάτια, μούδιασμα στα πόδια και στα χέρια και δυσκολεύονται να αναπνεύσουν.

    Μερικές φορές η ασθένεια εκδηλώνεται από φλεγμονή των σιελογόνων αδένων και υπερβολική εφίδρωση. Ο αυξημένος πόνος γίνεται αισθητός με την αύξηση της ατμοσφαιρικής πίεσης και την αλλαγή του καιρού.

    Κατά το αρχικό στάδιο της αντιδραστικής αρθρίτιδας, οι ασθενείς παραπονιούνται για γενική αδυναμία, πονοκέφαλο και ρίγη λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας του σώματος στους 38 ° C. Η ανάπτυξη αυτού του τύπου αρθρίτιδας, σε αντίθεση με το ρευματοειδές, συμβαίνει ασύμμετρα. Ταυτόχρονα, μπορεί να υπάρχουν ενδείξεις φλεγμονής των ουρογεννητικών οργάνων και επιπεφυκίτιδας.

    Στην ουρική αρθρίτιδα, η άρθρωση του αντίχειρα του κάτω άκρου είναι συνήθως φλεγμονή. Λιγότερο συχνά, η ασθένεια εκδηλώνεται στην άρθρωση του αγκώνα ή στο γόνατο. Η εστία της φλεγμονής διογκώνεται, αρχίζει να κοκκινίζει και ενοχλεί με σοβαρό πόνο. Οι κύριοι λόγοι για αυτόν τον τύπο ασθένειας είναι η κατάχρηση αλκοόλ και η χρήση μεγάλων ποσοτήτων λιπαρών και κρεατικών τροφών. Ένα άτομο βιώνει συνήθως οδυνηρές αισθήσεις τη νύχτα.

    Η έναρξη της μολυσματικής αρθρίτιδας χαρακτηρίζεται από δηλητηρίαση του σώματος και ταχεία ανάπτυξη, οι οποίες εκδηλώνονται με αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, ρίγη, μυς και πονοκεφάλους. Μερικές φορές όλα αυτά τα συμπτώματα συνοδεύονται από ναυτία και έμετο. Η προσβεβλημένη άρθρωση διογκώνεται και αλλάζει σχήμα. Τα συμπτώματα είναι ιδιαίτερα έντονα σε παιδιά, οι ηλικιωμένοι εμφανίζουν συμπτώματα σε σίγαση.

    Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αρθρίτιδα συνοδεύεται από αλλαγές στις κλινικές και εργαστηριακές παραμέτρους.

    Η αρχική οστεοαρθρίτιδα είναι συχνά ασυμπτωματική. Ο ασθενής μπορεί να μην αισθανθεί δυσφορία ακόμη και μετά την τελική διάγνωση. Ωστόσο, ορισμένοι ασθενείς αισθάνονται σημάδια της νόσου με τη μορφή ασαφούς και πόνου εντοπισμένων πόνων, οι οποίοι μερικές φορές μετατρέπονται σε οξείες προσβολές. Με τη σωματική άσκηση, αυξάνεται ο πόνος στις αρθρώσεις. Συχνά βασανίζουν τον ασθενή τις πρωινές ώρες, περιπλέκοντας τη λειτουργία του κινητήρα. Μεγάλες αρθρώσεις, όπως το γόνατο ή το ισχίο, αναπτύσσονται πρήξιμο. Σε περίπτωση επιπλοκών στις αρθρώσεις, σχηματίζονται χαρακτηριστικές οστικές αναπτύξεις, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν πόνο όταν αγγίξουν ή πρακτικά ανώδυνες.

    Τα συμπτώματα της ψωριασικής αρθρίτιδας εμφανίζονται σταδιακά: πρώτα, το οίδημα εμφανίζεται στη θέση της βλάβης και η θερμοκρασία αυξάνεται. Το τριχωτό της κεφαλής και το δέρμα καλύπτονται με κόκκινες κηλίδες που φαγούρα και ξεφλουδίζουν. Η ψωριασική αρθρίτιδα επηρεάζει συχνότερα τα δάχτυλα - αρχίζουν να διογκώνονται και το σχήμα τους μοιάζει με λουκάνικα. Στην αρχή της νόσου, δεν υπάρχει πόνος και εάν εκδηλωθεί, τότε μόνο το πρωί.

    Η ανάπτυξη της τραυματικής αρθρίτιδας είναι παρόμοια με την οστεοαρθρίτιδα. Τα κύρια συμπτώματα είναι ο πόνος, το πρήξιμο και μια κρίσιμη στιγμή όταν κινείται η φλεγμονή των αρθρώσεων..

    Θεραπεία αρθρίτιδας

    Η θεραπεία της αρθρίτιδας των αρθρώσεων πρέπει να είναι μακροχρόνια, περιεκτική και συστηματική. Ο κύριος στόχος του είναι να εξαλείψει τις αιτίες της νόσου, να εντοπίσει το σύνδρομο φλεγμονής και πόνου..

    Η θεραπεία της αρθρίτιδας πρέπει να είναι ολοκληρωμένη και να περιλαμβάνει τόσο τη φαρμακευτική θεραπεία όσο και τη διόρθωση του τρόπου ζωής

    Συνήθως, η θεραπεία για κάθε τύπο αρθρίτιδας πραγματοποιείται σύμφωνα με το ακόλουθο σχήμα:

    1. Θεραπεία με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα που εγχέονται στο σώμα ενδομυϊκά, ενδοφλεβίως ή απευθείας στην άρθρωση. Ως συμπλήρωμα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ειδικές αλοιφές..
    2. Ενδοαρθρικές ενέσεις με χρήση γλυκοκοκοστεροειδών.
    3. Εντοπισμός μυϊκών σπασμών που προκύπτουν από πόνο στις αρθρώσεις χρησιμοποιώντας μυοχαλαρωτικά.
    4. Λήψη αντικαταθλιπτικών σε περίπτωση αρθρίτιδας στο φόντο μιας νευρικής βλάβης.
    5. Αναισθησία ζωνών ενεργοποίησης με αναισθητικά με τη μορφή ενέσεων.
    6. Για την προστασία του γαστρεντερικού σωλήνα από την ερεθιστική δράση των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, χρησιμοποιούνται γαστροπροστατευτικοί και αναστολείς αντλίας πρωτονίων, για παράδειγμα, η ομεπραζόλη.
    7. Οι χονδροπροστατευτές (θειική χονδροϊτίνη και γλυκοζαμίνη) συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας του ιστού των χόνδρων. Η διάρκεια της θεραπείας είναι έως και έξι μήνες. Εάν η θεραπεία με χονδροπροστατευτικά δεν έχει αποτέλεσμα, θα πρέπει να απορριφθούν..
    8. Πρόσληψη βιταμινών A, E, C, B6, B12, ιχνοστοιχεία (θείο, μολυβδαίνιο, ψευδάργυρος, μαγγάνιο, χαλκός), καθώς και αμινοξέα (μεθειονίνη και αργινίνη),
    9. Προκειμένου να μειωθεί το άγχος στις αρθρώσεις, χρησιμοποιούνται ορθοπεδικοί επίδεσμοι και ορθοπεδικοί πάτοι.
    10. Ο ασθενής πρέπει να παρακολουθεί τη διατροφή του και, σύμφωνα με τον τύπο της αρθρίτιδας με τον οποίο διαγνώστηκε, να ακολουθήσει μια θεραπευτική δίαιτα.
    11. Για να αποκατασταθεί η φυσική βιομηχανική των φλεγμονωδών αρθρώσεων και για να αποφευχθεί η συμφόρηση σε αυτές, είναι απαραίτητο να συμμετάσχετε σε ασκήσεις φυσικοθεραπείας και να χρησιμοποιήσετε τις υπηρεσίες χειροπράκτη..
    12. Για κάθε είδους αρθρίτιδα, η φυσιοθεραπεία είναι πολύ χρήσιμη - μαγνητική, λέιζερ, κύμα σοκ και ηλεκτρική ώθηση.

    Όλες οι παραπάνω μέθοδοι θεραπείας μπορούν να αλλάξουν και να συμπληρωθούν από τον θεράποντα ιατρό. Μερικές φορές αντικαθίστανται επιτυχώς με σύγχρονα ομοιοπαθητικά φάρμακα και μεθόδους..

    Η πρόληψη της αρθρίτιδας περιορίζεται στην αποφυγή και εξάλειψη όλων των πιθανών παραγόντων που προκαλούν

    Δημοφιλή αντιφλεγμονώδη φάρμακα για την αρθρίτιδα

    Όταν μιλάμε για τη θεραπεία της αρθρίτιδας, είναι απαραίτητο να περιγράψουμε τα κύρια αντιφλεγμονώδη φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την εξάλειψη της φλεγμονής. Πειραματικές μελέτες έχουν δείξει ότι η ιβουπροφαίνη είναι πολύ αποτελεσματική. Έχει ελάχιστες παρενέργειες, γι 'αυτό αντιμετωπίζεται ο χρόνιος πόνος στις αρθρώσεις. Στην περίπτωση του συνδρόμου οξέος πόνου, το φάρμακο μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με δημοφιλή αναλγητικά - Baralgin ή Analgin. Στα φαρμακεία, το φάρμακο μπορεί να αγοραστεί χωρίς ιατρική συνταγή..

    Σύμφωνα με τους ρευματολόγους, μια από τις υψηλότερης ποιότητας εναλλακτικές λύσεις για την ιβουπροφαίνη είναι η κετοπροφαίνη. Η αποτελεσματικότητα αυτού του φαρμάκου στη θεραπεία της αρθρίτιδας εξηγείται από τη μοριακή του δομή - τα μόρια του παράγοντα, διεισδύουν γρήγορα στους φλεγμονώδεις ιστούς, συσσωρεύονται στο υγρό μέσα στην άρθρωση και εγγυώνται ένα μακροχρόνιο θεραπευτικό αποτέλεσμα.

    Η κεταπροφαίνη έχει σημαντική ικανότητα εισόδου στον εγκέφαλο μέσω του αιματοεγκεφαλικού φραγμού. Λόγω αυτού, το φάρμακο χρησιμοποιείται συχνά στη θεραπεία της αρθρίτιδας, στην οποία επηρεάζονται οι νευρικές ίνες. Σύμφωνα με ορισμένες ιατρικές μελέτες, το φάρμακο ενεργοποιεί το σεροτονινεργικό σύστημα του εγκεφάλου και αυτό καθιστά δυνατή τη μείωση της ευερεθιστότητας σε ασθενείς με εξασθενητικό σύνδρομο που εμφανίζεται με αυτοάνοση αρθρίτιδα.

    Αξίζει να θυμόμαστε ότι, όπως όλα τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, το Ibuprofen και το Ketoprofen έχουν κάποιες παρενέργειες. Επομένως, η πορεία της θεραπείας με αυτούς τους παράγοντες δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 2 εβδομάδες. Μετά από ένα διάλειμμα, η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί..

    Η δραστική ουσία είναι η ιβουπροφαίνη

    Βιταμίνες Β για φλεγμονή στις αρθρώσεις

    Μπορείτε να ανακουφίσετε τη φλεγμονή των αρθρώσεων με τη βοήθεια βιταμινών Β όπως η Πυριδοξίνη (Β6), η θειαμίνη (Β1) και η Κυανοκοβαλαμίνη (Β12). Σύμφωνα με πολλές μελέτες, η αποτελεσματικότητα μιας τέτοιας θεραπείας αυξάνεται με τη συνδυασμένη χρήση ΜΣΑΦ, ειδικά όταν πρόκειται για σπονδυλοαρθρίτιδα. Οι χρόνιες ασθένειες της σπονδυλικής στήλης αντιμετωπίζονται με βιταμίνες Β, καθώς συμβάλλουν στη βελτίωση της λειτουργικότητας του νευρικού συστήματος, στην ομαλοποίηση του μεταβολισμού και στη μείωση του πόνου. Οι γιατροί σημειώνουν ότι σε περίπτωση φλεγμονής των αρθρώσεων, η θεραπεία με αυτά τα φάρμακα βοηθά στην επιτάχυνση της ύφεσης της νόσου..

    Το Neurobion είναι ένα φαρμακευτικό προϊόν, το οποίο περιέχει βιταμίνες B1, B6, B12 σε θεραπευτικές δόσεις.

    Η ευεργετική του δράση στη θεραπεία της αρθρίτιδας οφείλεται στις ακόλουθες ιδιότητες:

    • μείωση της νευρικής διέγερσης και, κατά συνέπεια, πόνος στις αρθρώσεις με τη βοήθεια του Thiamin.
    • η ομαλοποίηση του μεταβολισμού των σφιγγολιπιδίων - ουσιών που είναι απαραίτητες για την ομαλή λειτουργία των νευρικών ινών, συμβαίνει χάρη στην Πυριδοξίνη. Επιπλέον, ο βελτιωμένος μεταβολισμός των αμινοξέων προάγει την παροχή θρεπτικών ουσιών στο οστεοαρθρικό σύστημα.
    • Η φυσιολογική λειτουργία των ερυθρών αιμοσφαιρίων και η ενεργοποίηση των εγκεφαλικών νευρώνων παρέχεται από την Κυανοκοβαλαμίνη.

    Έτσι, είναι επιθυμητό να συνδυαστεί η συνήθης θεραπεία με τη χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων με βιταμίνες Β. Αυτό θα ανακουφίσει γρήγορα τη φλεγμονή στις προσβεβλημένες αρθρώσεις και θα ανακουφίσει τη γενική κατάσταση του ασθενούς με επιπλοκές που σχετίζονται με την εργασία του νευρικού συστήματος..

    Υποστηρίζει τη συναισθηματική υγεία, βοηθά στην αντιμετώπιση του στρες, της κατάθλιψης, του αυξημένου συναισθηματικού στρες

    Πώς να θεραπεύσετε την αυτοάνοση αρθρίτιδα?

    Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στο ζήτημα του τρόπου αντιμετώπισης της αυτοάνοσης αρθρίτιδας των αρθρώσεων. Σε τελική ανάλυση, η ασθένεια αναπτύσσεται όταν εμφανίζονται αντισώματα, τα οποία καταστρέφουν σταδιακά τους δικούς τους ιστούς. Με φάρμακα όπως η σουλφασαλαζίνη και η μεθοτρεξάτη, αυτή η διαδικασία μπορεί να σταματήσει. Ωστόσο, εάν αποκλείσετε τη σύνθεση ανοσοσφαιρινών, το σώμα θα χάσει την ικανότητά του να καταπολεμά μολυσματικές και ιογενείς ασθένειες. Επομένως, αυτός ο τύπος αρθρίτιδας πρέπει να αντιμετωπίζεται με τέτοια φάρμακα μόνο στην περίπτωση της έντονης μορφής του. Σε αυτήν την περίπτωση, ο γιατρός πρέπει να επιλέξει μέτριες δόσεις παραγόντων αποκλεισμού κατά του σώματος..

    Η καλύτερη επιλογή για τη θεραπεία της αυτοάνοσης αρθρίτιδας είναι η μεθοτρεξάτη. Δεδομένου ότι η ανοσοκατασταλτική του δράση, σε σύγκριση με τα ανάλογα, έχει χαμηλότερη δοσολογία, θεωρείται λιγότερο ασφαλές για το ανθρώπινο σώμα. Το φάρμακο είναι μέλος της ομάδας αποκλεισμού φολικού οξέος. Επομένως, για να ελαχιστοποιηθούν οι πιθανές παρενέργειες, θα πρέπει να λαμβάνεται μαζί με φολικό οξύ (έως 5 mg / ημέρα.)

    Σε ορισμένες περιπτώσεις, στη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, συνταγογραφείται σουλφασαλαζίνη, το επίπεδο τοξικότητας του οποίου, σύμφωνα με πολλούς γιατρούς, είναι το ίδιο με αυτό της μεθοτρεξάτης.

    Το τελευταίο είναι πιο συνηθισμένο, αλλά εάν η αποτελεσματικότητα της χρήσης του είναι χαμηλή, χρησιμοποιείται συνδυαστική θεραπεία:

    • Μεθοτρεξάτη + σουλφασαλαζίνη;
    • Μεθοτρεξάτη + Σουλφασαλαζίνη + Υδροξυχλωροκίνη
    • Μεθοτρεξάτη + λεφλουνομίδη.
    Με τη χημική του δομή, η μεθοτρεξάτη είναι κοντά στο φολικό οξύ και είναι ανταγωνιστής του αντιμεταβολίτη

    Βοηθάει η ανοσορρύθμιση στην αρθρίτιδα?

    Μια άλλη επιλογή για τον τρόπο θεραπείας της αρθρίτιδας είναι η χρήση ανοσοδιαμόρφωσης. Αυτή η μέθοδος βοηθά στην καταστολή αντισωμάτων που επηρεάζουν τις επιφάνειες των αρθρώσεων, επομένως δικαιολογείται μόνο στην αυτοάνοση αρθρίτιδα.

    Η ουσία αυτής της μεθόδου θεραπείας είναι η εξής: δεδομένου ότι οι ορμόνες του φλοιού των επινεφριδίων καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα, η ανοσοδιαμόρφωση βοηθά στη μείωση της παραγωγής ανοσοσφαιρινών σε σύγκριση με τα δικά της κύτταρα. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αυτά τα φάρμακα, μπορεί να εμφανιστούν πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες, επομένως, συνταγογραφείται σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης..

    Η κυκλοσπορίνη μπορεί να αναφέρεται ως ανάλογο της γλυκοκορτικοειδούς ορμόνης. Με αυτό το φάρμακο, η πιθανότητα ανεπιθύμητων ενεργειών είναι ελαφρώς χαμηλότερη από αυτήν άλλων. Μόνο ένας ειδικευμένος ιατρός πρέπει να συμμετέχει στην επιλογή ενός ανοσοδιαμορφωτή. Σε τελική ανάλυση, η λανθασμένη επιλογή φαρμάκου, η δόση ή η διάρκεια της θεραπείας μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές ορμονικές διαταραχές και επιπλοκές των εσωτερικών οργάνων.

    Τι είναι βιολογικά?

    Εάν μιλάμε για την αρθρίτιδα και τη θεραπεία της στις ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης, τότε πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα βιολογικά φάρμακα. Στη χώρα μας, τέτοια φάρμακα σπάνια χρησιμοποιούνται, καθώς η τιμή τους είναι πολύ υψηλή για τους περισσότερους πάσχοντες από αρθρίτιδα. Περιέχουν βιολογικούς παράγοντες που επηρεάζουν μεμονωμένα παθογενετικά στοιχεία της νόσου. Για παράδειγμα, στην περίπτωση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, χρησιμοποιούνται βακτηριοφάγοι, με τη βοήθεια των οποίων εντοπίζεται ο σχηματισμός φλεγμονωδών δομών..

    Προστασία ενός ατόμου από εκ νέου μόλυνση

    Όταν χρησιμοποιείτε ορισμένα φάρμακα αυτής της ομάδας, η τοξικότητα του αίματος που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια λοιμώξεων, για παράδειγμα, στρεπτόκοκκος, εξαλείφεται. Στο Ισραήλ, η χρήση αντι-CD παραγόντων είναι ευρέως διαδεδομένη, που εμποδίζουν τη δραστηριότητα των Τ-λεμφοκυττάρων - ο λόγος για τον σχηματισμό αντισωμάτων στην περίπτωση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Οι ανοσοσφαιρίνες, οι οποίες καταστρέφουν τον ιστό των αρθρώσεων μετά τη σύνδεση των λεμφοκυττάρων στον φάγο, δεν παράγονται πλέον.

    Επιπλέον, υπάρχουν βακτηριοφάγοι που επηρεάζουν άλλα στοιχεία της παθολογίας. Για παράδειγμα, βιολογικοί παράγοντες καταστολής ιστών (ή TIMPs) μπλοκάρουν τη δραστηριότητα ενζύμων που καταστρέφουν τον ιστό χόνδρου. Όταν χρησιμοποιείτε τέτοια βιολογικά φάρμακα για μεγάλο χρονικό διάστημα, η αρθρίτιδα δεν μετατρέπεται σε αρθροπάθεια, η οποία εμφανίζεται συνήθως με μακρά πορεία της νόσου.

    Ωστόσο, οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι δυνατές με TIMPs. Όταν αποκλείονται κολλαγενάσες, μπορεί να αναπτυχθεί αρθρίτιδα και θυλακίτιδα τένοντα, καθώς τα ένζυμα δεν μπορούν να αφαιρέσουν το νεκρό επιθήλιο του εσωτερικού συνδέσμου.

    Πώς να θεραπεύσετε την αρθρίτιδα με βιολόγους?

    Στη χώρα μας, μόνο λίγα ιατρικά ιδρύματα ασχολούνται με τη θεραπεία ρευματικών παθήσεων σε παιδιά που χρησιμοποιούν βιολογικούς παράγοντες. Για αυτό, χρησιμοποιείται μόνο ένα φάρμακο αυτής της ομάδας - Enbrel (ένα άλλο όνομα είναι Etanercept). Αυτό το φάρμακο έχει αποδειχθεί στη θεραπεία της αρθρίτιδας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ..

    Η θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας με Enbrel έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

    • υψηλή απόδοση με λίγες παρενέργειες.
    • οι ενέσεις χορηγούνται δύο φορές την εβδομάδα.
    • το φάρμακο δεν προκαλεί εθισμό.
    • το φάρμακο ενδείκνυται για παιδιά από 4 ετών.
    Είναι η κύρια κυτοκίνη που υποστηρίζει τη φλεγμονώδη διαδικασία στη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι με τη χρήση βιολογικών, η αυτοάνοση φλεγμονή των αρθρώσεων μπορεί να θεραπευτεί. Αυτά τα χρήματα μπορούν να φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα μόνο με σύνθετη θεραπεία σε συνδυασμό με κλασικά φάρμακα..

    Πρόσφατα, στη χώρα μας, η θεραπεία της νεανικής αρθρίτιδας στα παιδιά έχει ασκηθεί με ένα άλλο βιολογικό φάρμακο - Actemra. Ο μηχανισμός δράσης του είναι να μπλοκάρει τους υποδοχείς της ιντερλευκίνης 6 (IL-6), που είναι ένας από τους μεσολαβητές της φλεγμονώδους διαδικασίας. Αυτή η ουσία προκαλεί τη διαδικασία της φλεγμονής, επομένως, μετά την καταστολή της, μειώνεται το πρήξιμο στην αρρώστια άρθρωση. Η τακτική χρήση του φαρμάκου βοηθά στην αποκατάσταση της κινητικότητας του ασθενούς, ωστόσο, πιστεύεται ότι αυξάνει τον κίνδυνο κακοήθων νεοπλασμάτων..

    Η χρήση της ιντερλευκίνης 6 ενεργοποιεί τη φλεγμονή, η οποία επιτρέπει στο σώμα να απαλλαγεί από ιστούς που καταστρέφονται από την ασθένεια. Σε τελική ανάλυση, εάν το ανοσοποιητικό σύστημα δεν τα καταστρέψει, αποκτώντας την ικανότητα πολλαπλασιασμού ανεξέλεγκτα, με την πάροδο του χρόνου μπορούν να εξελιχθούν σε κακοήθη όγκο..

    Ένας άλλος βιολογικός παράγοντας που χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας είναι το φάρμακο Rituximab. Λόγω του περιεχομένου των αντισωμάτων στους υποδοχείς Β-λεμφοκυττάρων σε αυτό, οι οποίοι λαμβάνονται με μια γενετικά τροποποιημένη μέθοδο, όταν λαμβάνεται, λεμφοκύτταρα που συμβάλλουν στην παραγωγή αντισωμάτων στους ιστούς των αρθρώσεων πεθαίνουν. Ωστόσο, η στοιχειώδης μορφή κυττάρων που υποστηρίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα δεν καταστρέφεται. Αυτός ο μηχανισμός δράσης εξηγείται από την ήττα μόνο εκείνων των λευκοκυττάρων που περιέχουν υποδοχείς CD-20.

    Ενζυμική θεραπεία για αρθρίτιδα

    Η ενζυμική θεραπεία βασίζεται στο γεγονός ότι οποιαδήποτε παθολογία στο κυτταρικό επίπεδο προκαλεί διαταραχή στη σχέση μεταξύ ενζυματικών συστημάτων - ενδοκυτταρικών και ενδοκυτταρικών. Αυτή η κατάσταση προκαλεί υπερβολική υπερκινητικότητα και καταστολή της μεταβολικής διαδικασίας μέσα στα κύτταρα. Παρόμοιες αλλαγές συμβαίνουν επίσης στην περίπτωση βακτηριακών ή ιογενών λοιμώξεων. Διαταραχές στο κυτταρικό επίπεδο εμφανίζονται στον άνθρωπο και στην περίπτωση προδιάθεσης σε γενετικό επίπεδο.

    Όταν αποφασίζουν πώς να θεραπεύσουν την αρθρίτιδα, οι Ισραηλινοί γιατροί συχνά συνταγογραφούν τη χρήση παρασκευασμάτων ενζύμων. Τα πιο δημοφιλή φάρμακα αυτής της ομάδας είναι τα Wobenzym και Phlogenzym. Χρησιμοποιούνται συχνότερα στη θεραπεία της νεανικής χρόνιας αρθρίτιδας σε παιδιά. Το Wobenzym περιέχει Pancreatin, Chymotrypsin, Papain, Trypsin, Amylase, Lipase, Bromelain και Rutin.

    Λόγω της σύνθεσης πολλών συστατικών αυτού του φαρμάκου, είναι δυνατόν να ομαλοποιηθεί ένας μεγάλος αριθμός παθολογικών διαταραχών στους ιστούς που εμφανίζονται στην αυτοάνοση αρθρίτιδα..

    Η αρθρίτιδα είναι μια πολύπλοκη ασθένεια που έχει διάφορες νοσολογικές μορφές και αναπτύσσεται για διαφορετικούς λόγους. Επομένως, πριν από την έναρξη της θεραπείας, είναι απαραίτητο να καθοριστεί μια ακριβής διάγνωση. Οι καλές γνώσεις στη φαρμακολογία και την παθοφυσιολογία θα βοηθήσουν έναν ρευματολόγο να επιλέξει αποτελεσματικά φάρμακα για τη θεραπεία οποιουδήποτε τύπου αρθρίτιδας.

    Top